Uitgave Mei 2003

 

1

Volle maan in Dusseldorf

Verhaal en Foto's: Bennie Bos

 

        

Een week geleden trof ik toevallig de bemanning van de Belgica 2, Philippe de Cock en Ronny van Havere en hun vrolijke crew. Zij landden met hun gasballon vlak voor de Duitse grens waarbij ik mijn ervaring met gasballonnen mooi kon updaten door mee te helpen met inpakken. Philippe vroeg mij toen of ik naar Dusseldorf zou gaan omdat daar een grote gasballonwedstrijd zou worden gehouden rond de paasdagen waaraan het Belgische team ook zou deelnemen.

        

        

Het ging om de Nordrein Westfalische Gasballon Meisterschaft. Dat klonk zeer interresant en ik vroeg of hij mij op de hoogte wilde houden van de laatste stand van zaken.  Diezelfde avond had ik alle gegevens via de digitale brievenbus in huis. Wat is E-mail toch een mooie uitvinding. Ik nam contact op met de Duitse organisatie om mijzelf te verzekeren van de vrijheid om tussen de ballonnen op het startveld mijn foto’s te mogen maken en uiteraard kon ik hen alle veiligheidsvoorschriften betreffende het oplaten van gasballonnen noemen dus de toegang was geen probleem.

Via deze organisatie kreeg ik alle gegevens binnen zoals het tijdschema en de deelnemerslijst. Maar liefst 16 gasballonnen stonden op papier en dat nam alle twijfel bij mij weg of ik dit ritje wel of niet zou maken. In eerste instantie stond de wedstrijd gepland op de vrijdagnacht voor pasen maar door een voorspelde verslechtering op de zaterdag werd dit een dag vervroegd naar de donderdagnacht. Geen probleem, ik zat net in mijn vrije weekend. Via het populaire Belgische Ballon Forum kwamen er al wat discussies op gang met bijvoorbeeld de vraag waarom dit nu persé met volle maan moest gebeuren.  Het antwoord van Philippe was simpel. Met volle maan zien we tenminste nog wat van het landschap waar we varen.

En inderdaad, het leek een glasheldere nacht te gaan worden, wel stond er nog een vracht wind maar deze zou ’s nachts gaan liggen. De koelbox van zolder gehaald en deze volgestouwd met broodjes kaas en powerdrink met ontzettend veel cafeíne omdat van slapen deze nacht weinig terecht zou komen. Een ritje van drie uur dwars door het Duitse Ruhrgebied met de kans op enorme file’s omdat het paasweekend net begonnen was.

Onderweg kwam ik al de eerste gasballonaanhanger tegen en ontweek ik nog net enkele vliegende fietsen die van een auto die voor me reed waren afgewaaid. Onderschat de natuur nooit. Via de keurige routebeschrijving die ik had gekregen van Philippe stond ik mooi op tijd op het prive startveld van de Dusseldorfer Aero Club. Een mooi veldje van 100 bij 100 meter met daarbij een kantoor en opslagruimtes en veel parkeerplaats, prima voor elkaar. Ik schudde enkele handen en ging even kijken op het veld waar de voorbereidingen al waren begonnen. Ik ontmoette piloot Marcus Pieper welke ik vaak in de wedstrijden tegenkwam en hij vertelde mij dat hij nu bezig is met zijn gasbrevet en vandaag voor de tweede lesvaart mee omhoog ging in de gasballon. Ook kwam ik de gebroeders Donald en Luc Buyle tegen, hoe kan het anders als de beheerders van de website gasballon.be.

Bij het kantoor werden de Franse deelnemers begroet, de gebroeders Leys, de mannen die vorig jaar tijdens de Gordon Bennett op werkelijk spectaculaire wijze de hoofdprijs in de wacht sleepten. Men was op het veld bezig met het uitleggen van de netballonnen omdat deze luchtvaartuigen nou éénmaal veel meer tijd (en mankracht) vragen dan de moderne gasballonnen. Prachtige ballonnen maar ook enkele zeer oude exemplaren. De club heeft de beschikking over diverse karretjes welke men vol kan zetten met de zware zandzakken.

Geloof me, je zou niet alles met de hand willen versjouwen.  Peter Hausman bouwde met behulp van een tienkoppige crew zijn D-OBCK met de reclame van “Warsteiner” op en vergat daarbij de Duitse vlag in het net te hangen. Dit resulteerde in een klauterpartij via het net om dit alsnog te doen. Hilariteit alom omdat hij hem aan de verkeerde kant hing. Volgens de organisatie moest de vlag aan de kant van de in deze ballon aanwezige scheurbaan omdat die kant boven komt te liggen bij de landing en de nationale vlag dan niet in de bagger terecht komt. Dus weer klimmen, vlagje eraf, andere kant weer omhoog, vlagje erin, het houd je mooi bezig. Als de ballon genoeg gasvulling heeft kan de mand er onder worden geknoopt en dit gaat met het houtje touwtje systeem.  Vanaf dat moment zijn er 18 mensen nodig om de zakken aan de touwen te verhangen waardoor een ieder met zakken en al naar het midden loopt en de ballon naar de hoogte gaat.

Het was erg leuk om hier even mee te helpen. De zakken worden dan allemaal rond de mand gehangen en de piloot kan beginnen met het inrichten van de mand. Ik vroeg me nog wel even af of het ooit is voor gekomen dat een ballon, die gewoon los onder het net zit, eronderweg is geschoten en de vrijheid tegemoet is gevlogen. Normaal zie ik gasballonnen gevuld worden door grote gaswagens, hier niks van dat alles. Het gebied waar het startveld zich bevind kent een aantal gasleidingen onder de grond welke van fabriek naar fabriek lopen.

Men heeft hier eenvoudig een aftakking op gekregen en kan rechtstreeks vanuit de kraan in de grond het waterstofgas aftappen. De klok gaf 8 uur in de avond aan en ik wist dat de start was voorzien voor 1 uur in de nacht. Er moesten dan ook nog 15 ballonnen worden gevuld. Diegene die wel eens een gasballon start hebben meegemaakt kennen de onheilspellende geluiden die soms voortkomen uit het vullen van een gasballon. Je moet je voorstellen dat je een gewoon kinderballonnetje opblaast en het tuitje een beetje dichtknijpt. Er onstaat dan een toeterend geluidje. Een gasballon is veel groter dus het geproduceerde lawaai is dan evenredig meer. Het geluid wat bij het vullen van een gasballon kan onstaan doordat de vultuit of de ballonopening een beetje dubbel ligt, klinkt alsof er een koe genomen wordt door een olifant, en dan honderd keer harder en hoorbaar over vele kilometers.

Vooral de tweede ballon, de D-OBCA, maakte zich hier veelvuldig schuldig aan waarna Willie Eimers de megafoon pakte en riep (ik vertaal hier even), “Meneer van Hagen, dat hoort toch nergens naar, gaat u toch even gewoon naar het toilet”. Dit  was tekenend voor de sfeer van de wedstrijd. Ik sprak met Gasballonpiloot Heinz Kröger, hij vaart op de “Telefonbau Marienfeld” ballon, en dit werd de honderdste vaart van deze ballon, en hij was er ook erg zuinig op, zo had hij de ballon nog nooit door een ander laten varen.

Normaal vaart hij vanaf het startveld in Marl wat aan de noordkant van het Ruhrgebied ligt. Bij de D-OJUP gebeurde iets wat ik nog niet eerder had meegemaakt. Dit is een ballon met een gewone chute, net als bij een heteluchtballon. De truc om de chute op zijn plaats te krijgen is normaal gesproken als volgt. De bovenkant van de ballon wordt een stukje opgerold waarna er drie mensen op de rand gaan zitten. Als de ballon genoeg bol staat springen deze personen tegelijk van de ballon af waardoor hij snel recht komt te staan. Hierdoor schiet de chute op zijn plaats en door de druk van het stijgende waterstofgas blijft deze ook op zijn plaats zitten. Bij deze ballon kwam de chute door welke reden dan ook niet op zijn plaats en het grootste gedeelte van het waterstofgas ging in de omgeving op. Deze piloot kon weer overnieuw beginnen.

Uiteindelijk kwam het allemaal goed en langzaam maar zeker stonden er 14 prachtige gasballonnen overeind en was het inmiddels 1 uur in de nacht en begon de laatste pilotenbriefing. Ik luisterde even mee, de opdracht (zoals bijna altijd bij gasballonnen) was om de langste afstand af te leggen, landingen op een eiland waren verboden en de maximale vaartijd was 16 uur. De wind kwam uit noord-oost dus het bracht de teams via een stukje Nederland, door Belgie naar Frankrijk. De geplande start was uitgesteld naar 4 uur (pffff), dus gingen de meesten toch maar even een ligplekje zoeken en werden de ballonnen bewaakt door enkele vrijwilligers.

Een fascinerend gezicht om zovele gasballons te zien staan zonder ook maar iemand bij de mand. Ik kroop ook even in de Ferrari (althans zo noem ik mijn rode bolhoedje), zette de wekker, kussen onder de kop en een dekentje over me heen en probeerde mijn zinnen even te verzetten zodat ik een paar uurtjes kon rusten. Helemaal verkleumd van de kou werd ik rond half 4 wakker. Er was inmiddels al weer bedrijvigheid op de parkeerplaats en toen ik op het veld kwam zag ik tot mijn schrik dat er 2 ballonnen uit het niets waren bijgekomen. Alle 16 ballonnen stonden nu dus echt overeind, een werkelijk prachtig gezicht. Zo’n schitterende collectie zie je niet vaak bij elkaar. Willie Eimers ging als eerste ballonvaarder de lucht in omdat hij ook het contact zou leggen met Dutch Mill, Brussel en Parijs. Alle teams werden afgewogen door het startteam.

Dat gaat als volgt; een vijftal personen staan rond de mand en houden deze vast. Er gaan nu een aantal zandzakken af en op het commando “Anluften”, laat een ieder de mand los en word er gekeken of er genoeg lift is om veilig weg te komen. Meestal moesten er dan nog wel 2 of 3 zakken overboord en je zag aan de piloten dat ze daar heel creatief in waren. Voor dit geval hadden ze ook zakjes klaarliggen die maar half gevuld waren, want hoe zwaarder je weg kunt hoe beter.

 In de gasballonvaart geldt zeker: wat je niet meer hebt kun je niet meer overboord gooien en dus niet meer stijgen (en dus verder varen).  Na de start van elke ballon gaat de lichtlijn bestaande uit twee knipperende lampen uit de mand en hangt een meter of 5 onder de ballon. Door deze heldere nacht kon je meerdere ballonnen voor langere tijd volgen totdat ze werden verorberd door de omgeving. De Buyle Brothers waren in hun nopjes want ze hadden op zijn minst drie ballonnen op de gevoelige plaat gezet die ze nog nooit hadden gezien en ook een aantal waarvan het kenteken was veranderd. Het feest was weer over en mij restte alleen de terugreis met in mijn achterhoofd de prachtige taferelen van die nacht. Het was absoluut de moeite waard geweest en met weer een ervaring rijker draaide ik de grote weg op alwaar ik al snel weer staande gehouden werd door de plaatselijke politie.

Controle, en wat ik aan het doen was. De ballonnen hadden ze ook wel gezien, en die koe hadden ze ook wel horen schreeuwen dus ik kon zonder problemen weer vertrekken. Al rijdend op de Duitse autobaan verscheen de koperen ploert vanuit het oosten en drukte langzaam maar zeker de volle maan, die ons toch de hele nacht zo prettig had vergezeld, naar de achtergrond.

Tegen een uur of 7 in de ochtend was ik weer thuis en plaatste ik direct de volgende melding op het Belgische Ballon Forum, “Hallo Belgie. Wrijf de patatekkes uit uwen ogen en loop naar buiten. Op dit moment bevinden zich maar liefst 16 gasballonnen in uw luchtruim. Deze zijn deze morgen opgestegen vanuit Dusseldorf en koersen via een puntje van Nederland over uw land richting Frankrijk. Ik wacht uw berichten met spanning af, maar eerst doe ik eventjes de oogjes toe”. Dit bericht veroorzaakte bijna een complete crash van het Forum want toen ik na een paar uurtjes slaap even ging kijken of er al reacties waren gekomen, was men al bezig met bladzijde 4 van dit onderwerp. De gehele verdere dag heeft het Forum roodgloeiend gestaan en ik had de indruk dat alle ballonminnende zuiderburen met een verrekijker de horizon zaten af te speuren naar stipjes die daar normaal niet voorkomen waarna er dan weer diverse meldingen verschenen zoals; "Ik heb er juist 2 gezien, ben nog volop de horizon aan het af turen", "Prachtig zicht, de eerste keer dat ik gasballonnen zie!!! een warsteiner en de andere zie ik niet goed, natuurlijk kan ik de verrekijker nergens vinden", "De Belgen hingen daarnet boven turnhout", "Momenteel hangen ze boven runway 29 van de luchthaven van Deurne, dus zijn bijna in de buurt van Sint-Niklaas, bedoeling is te stijgen om meer No-lijke wind te krijgen... Nu ga ik life spotten", "Grappig te zien hoeveel mensen op deze site zitten ! hoeveel lijntjes heeft Luc daar maximaal voor voorzien ?

Wat mij betreft kunnen we gaan !!!   Foto: Luc Buyle

straks crasht het ! ik heb ongelooflijk kriebels, hoe moet dat niet zijn voor zij die in de mand zitten !!!", "Prachtige promotie voor de gasballonsport, zet hem op Belgen", "Ik ga hier ook de lucht in de gaten houden .  Volgens mijn kaart en mijn lange lat  komen ze vrij dicht naar Waregem toe".

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .En dit zijn maar enkele reacties die de hele dag over het internet vlogen.

Het was schitterend om te zien hoe veel mensen (zowel spotters, crew en piloten) zich die dag vermaakt hebben met het speuren naar kleine stipjes op deze schitterende zonnige dag. De landing van de Belgica 2 vond uiteindelijk plaats in Ratiéville Frankrijk, blijkbaar met relatief weinig wind. Enkele dagen later stuurde Philippe mij het vaartverslag van het Belgische team en dat luidde als volgt:


Philippe de Cock: Alweer een fantastische vlucht. En eindelijk de eerste keer volledig Belgie doorkruist, nog beter, over onze eigen streek gevlogen en alles rustig kunnen aanschouwen van daarboven. De landing met redelijk wat grondwind was gewoon perfect en bewijst nog maar eens dat een gasballon heel handelbaar is. De meisjes hebben weer fantastisch gevolgd, 680 km achter ons aan gecrosst, en dan 5 minuten na de landing waren

ze ter plaatse, dat verdient een pluim. Ook zijn we heel blij dat Luc eindelijk eens met ons mee heeft kunnen varen, het was hem al lang beloofd en zijn gezelschap was heel aangenaam. Met onze afstand zullen we waarschijnlijk in de top van het klassement eindigen, volgens ons zijn er geen andere ballons in onze richting gevlogen. De meesten kozen voor de hoge koers meer zuidelijk en zijn daardoor op Brussel of Parijs gebotst. Onderweg naar huis kregen we talloze telefoons van mensen die ons gezien hadden en ook via het Forum zijn we de hele dag gevolgd, allemaal heel leuk om te horen. En wat betreft die mevrouw uit Boom die ons voor een UFO aanzag, eigenlijk heeft ze gelijk, gasballonvaren is alsof je van een andere planeet bent. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


Hieronder zie je het tijdschema van de vaart van de Belgica 2.

         

 

Tijd

 

Hoogte/ft

 

Plaats

 

Richting

 

km/h

 

weer

 

Ballast

 

Opmerkingen

 

04:22

 

500

 

Düsseldorf-Eller

 

290

 

31

 

0/8

 

32

 

Start- OK

 

05:13

 

1164

 

Willich

 

293

 

26

 

0/8

 

31

 

Mooie heldere nacht (volle maan)

 

06:29

 

1098

 

Helden (NL)

 

278

 

25,7

 

0/8

 

31

 

Onder Venlo de zon komt op

 

07:30

 

1855

 

Nederweert

 

256

 

22,5

 

0/8

 

31

 

De zon is op, ballon begint te stijgen

 

08:30

 

1475

 

Bergeyk

 

264

 

21,9

 

0/8

 

31

 

Het wordt al warm

 

09:18

 

1395

 

Arendonk (B)

 

259

 

26,5

 

0/8

 

31

 

België m’n land

 

09:36

 

1470

 

Turnhout

 

255

 

26,5

 

0/8

 

31

 

Antwerp tower 121.4 T : 6362

 

10:20

 

2030

 

Zoersel

 

250

 

32

 

0/8

 

31

 

Temperatuur in mand 31 °C

 

10:50

 

2602

 

Deurne luchthaven

 

255

 

37,7

 

0/8

 

30

 

Brussels approach 126.62

 

12:20

 

4090

 

Wetteren

 

239

 

30

 

0/8

 

29

 

Waasland gepasseerd

 

13:08

 

3720

 

Oudenaarde

 

238

 

29

 

0/8

 

28

 

Iedereen moet plassen en 34 °C

 

14:12

 

2400

 

Roubaix (F)

 

235

 

36

 

0/8

 

27

 

Velodroom in zicht

 

14:49

 

3700

 

Lille

 

229

 

27,7

 

0/8

 

27

 

Thermiek gestegen

 

15.30

 

3850

 

Lens

 

241

 

31

 

0/8

 

27

 

Lille info 120.27

 

16:21

 

4080

 

Arras

 

231

 

32

 

0/8

 

26

 

Snoepjes gevonden

 

17:00

 

2940

 

Doullens

 

233

 

36

 

0/8

 

25

 

Volgers onder ons, goed gedaan

 

18:00

 

3390

 

N- Poix de Picardie

 

233

 

37

 

0/8

 

24

 

Goede richting, goede wind

 

18:40

 

1700

 

Landes

 

232

 

29,5

 

0/8

 

23

 

Temperatuur daalt, ballon ook

 

19:43

 

1885

 

Esterville

 

245

 

39,2

 

0/8

 

23

 

Alles klaar voor de landing

 

19:57

 

0

 

Ratiéville

 

-

 

-

 

0/8

 

21

 

Landing

           

Benoit Simeons maakte de wedstrijd mee aan boord van de gebroeders Leys in de ballon met de mooie naam "le petit prince, de kleine prins".  In één van de vorige Hot Air Magazines had ik al een verhaal van Benoit gepubliceerd over zijn hoogterecord in Chateaux Doex en nu ontmoette ik de goedlachse man persoonlijk en hij heeft het volgende te vertellen over zijn vaart vanuit Dusseldorf;


Benoit Simeons: Ik heb de mogelijkheid gehad om met onze vrienden Vincent & Franzi Leys en Walter Simonson mee te varen. De sfeer aan boord en op de grond was zeker heel aangenaam. Aan de hand van de weersvooruitzichten van het paasweekend ziet het er zo uit dat de zekerste mogelijkheid om een vaart te maken vrijdagmorgen is (in plaats van zaterdag morgen). Door een front systeem zal er zaterdag teveel wind zijn. Normaal gezien moesten we  vrijdagmorgen tussen 01:00 en 03:00 opstijgen. Door het feit, dat de "VFR by night" in België verboden is, vond de opstijging rond 4.00 uur plaats, in een ongelooflijke sfeer. Wij zijn opgestegen vanuit Dusseldorf en koersen via een puntje van Nederland over ons land richting Frankrijk. De verwachte wind van 70 km/u was niet aanwezig, het was kalmer en heel stabiel. Voor één keer was de temperatuur goed aan boord (normaal gezien zijn nachtvluchten in dit seizoen

Het kantoor van de Dusseldorfer Aero Klub

zeer koud), het zicht was prachtig, en de zonsopgang was schitterend. Onze bedoeling was de CTR van Brussel te vermijden via het zuiden, en daarna de zone van Parijs via het noorden te vermijden. Daarvoor hebben we gedurende de nacht hoog gevlogen. De wind heeft meer en meer gedraaid, en het was niet meer mogelijk de zone van Parijs te vermijden. "Le Petit Prince", is veilig in Chimay geland. Het was een prachtige vlucht. We hebben de landing met de boer gevierd.  Hij bracht ons bier, pic nic in het veld, het was echt een evenement. De bemanning van de Belgica II wou absoluut over 'hun' Waasland varen, ook als ze hierdoor de langste afstand aan hun neus zagen voorbijgaan. Daarvoor is het is de bedoeling voor de Belgica II om via Antwerpen de CTR brussel te ontwijken. Philippe De Cock, Ronny Van Havere en Luc Van Geyte hebben de goede keuze gemaakt.

      

De huidige "Gordon Bennett" titel dragers met in het midden Benoit Simeons vlak na de landing    Foto: Benoit Simeons

     

Brussel vermijden via het noorden, was niet evident omdat de ballon in de richting van de zee vloog. De rest van de meute heeft vermoedelijk een veel zuidelijker koers gevaren waardoor ze boven het anders talig landsgedeelte zijn terecht gekomen... en daar is ballonspotten blijkbaar een veel minder beoefende sport! De landing van de Belgica II vond uiteindelijk plaats in de omgeving van Rouen, blijkbaar met relatief weinig wind. Belgica II heeft een afstand  van +/- 444 km. Een heel mooi resultaat. Proficiat aan de Belgica II ! Willy Eimers zelf heeft niet beter gedaan. Duitse piloot Landsmann met een 500 m³ zou mogelijk wel een beter resultaat hebben.

Prachtige promotie voor de gasballonsport !


De uitslag van deze competitie is nog niet  bekend gemaakt, de foto's die ik vanaf het startveld gemaakt heb zijn vanaf nu te bezichtigen op mijn site "Ballooning Pictures".

    
 

2

Het seizoen is weer begonnen

Foto's: Bennie en Nienke Bos

 
     

Het vaarseizoen is overduidelijk weer begonnen. Regelmatig varen de ballonnen bij ons door de omgeving en natuurlijk schieten we daar indien mogelijk even weer een plaatje van. Van links naar rechts zie je de

PH-RDF gevaren door Roelie Fokken, de Duitse D-OTAN, de PH-GPW van Geert Pals, en natuurlijk onze eigen PH-WWF en PH-RTD gevaren door IkeAir.

        
                
 

3

Lindstrand X serie

Verhaal: Henk Broeders, Foto: Lindstrand

 
          

De nieuwe Lindstrand X series is nu op de markt. Vanaf heden heeft ook Lindstrand Balloons een wedstrijdballon. Deze ballon is ontworpen met de bedoeling om sneller te stijgen en te dalen dan de “normale” A type ballonnen. Om dit te bewerkstelligen heeft Lindstrand de vorm van de envelop verandert. Hieronder enkele gegevens:

Hoogte envelop (mond tot top) = 17.82 meter. 

Max. diameter = 13.95 meter.

Diameter mond = 3.60 meter.

Hoek onderzijde envelop = 38 graden.

Parachute diameter = 4.80 meter.

Volume = 1.699 m3/ 60.000 cu/ft.

      

Ook heeft Lindstrand in bovenstaande envelop behalve de vorm ook enkele operationele veranderingen aangebracht zoals de Internal Baffle. Deze internal baffle zit op een hoogte van 8.30 meter boven de mond met de bedoeling om de hetelucht langer boven in de top van de envelop te houden. Bij normale enveloppen zal nl. deze hetelucht sneller naar beneden komen en vervolgens via de mond naar buiten verdwijnen. Dit resulteert in een zuiniger verbruik van het gas. Ook wordt deze wedstrijdballon gemaakt van nieuwe ballonstof genaamd Xtel welke een dubbele silicone coating heeft. Alle loadtapes zijn aan de binnenkant van de envelop bevestigd. Ook dit resulteert in een stabielere stijging en daling van de ballon. Met deze ballon zijn reeds meerdere testvaarten uitgevoerd wat resulteerde in maximale stijgsnelheid van 1547 ft/min en een maximale daalsnelheid van 1700 ft/min zonder enige vervorming van de envelop. De X series is alleen verkrijgbaar in 1.699 m3 / 60.000 cu/ft en komt compleet met een Q-vent, scoop, 4 clear view panels, carabiners, tether ringen en een nieuw revolutionair Windmaster competition software programma. Prijs complete envelop bedraagt  £ 10.300 ex BTW. Verdere info te verkrijgen bij Henk Broeders.

                   
 

4

 Ballonvaren in Piedmont Italie

Verhaal en Foto's: Giovanni Aimo (Cameron dealer Italie)

 
           

De geschiedenis van de moderne hetelucht ballonvaart in Italié begon in 1979 in Piedmont bij de Cuneo Aero Club. Enzo Cisaro, onze afgevaardigde van de FAI vloog reeds sinds 1972 met gasballonnen en maakte daarbij gebruik van een Zwitserse licentie op een Duitse ballon welke geregistreerd stond als I-CAIT.

De president van de Cuneo Aero Club, ingenieur Gustavo Gallo Orsi registreerde de eerste heteluchtballon, een Cameron Viva 77 met het kenteken I-SLZO en probeerde in het wereldje van vliegtuigpiloten mensen te krijgen die een opleiding wilden volgen voor dit vreemde vaartuig. Alleen Paolo Contegiacomo en ikzelf stelden ons vrijwillig beschikbaar en zo kregen wij een spoedcursus van Tom Sage uit Engeland. In die dagen hadden we geen ventilator, geen piezo ontsteking en geen uprights en was elke vaart een groot avontuur. Wij ontvingen onze licentie van de Italiaanse luchtvaart autoriteiten en maakten zo veel mogelijk vaarten om ervaring op te doen zodat wij weer andere mensen als ballonpiloot konden opleiden. Heel toevallig ligt het Cuneo vliegveld in het hart van een gebied wat als één van de best geschikte plaatsen ter wereld voor ballonvaart is, veel gras, vriendelijke boeren, rustige winden door de bescherming van de omliggende Alpen en de meeste dagen goed vaarweer. De eerste leerlingen kwamen uit onze regio, Piedmont, en langzaam maar zeker kwam men vanuit heel Italié naar ons toe. Tot aan 1998 werden alle piloten in hun eerste jaren geschoold door de Cuneo Aero Club. Daarna richtte ik de Cameron Balloons Italia School op voor officiéle UK licenties, nadat ikzelf de BBAC rating had gehaald om op een meer officiéle manier bezig te zijn met wat ik al jaren had gedaan, het opleiden van leerlingen van over de hele wereld als ballon en luchtschip piloot.

Giovanni Aimo

Toen, en dat was zeer toevallig, de heer Paolo Bonanno langs het vliegveld reed en hij de ballonnen zag werd hij zo enthousiast dat hij zelf zijn eigen ballon ging bouwen (ik heb al eens bij hem gecrewd, Bennie) en toen begon ook het verhaal van de branders ‘made in Cuneo Province’. Tegenwoordig heeft Paolo Bonanno zijn eigen fabriek in Mondovi waar hij de beroemde Sirocco branders en alle onderdelen voor de Shadow en de Stealth branders maakt.

Steeds meer leerlingen komen naar Mondovi om te leren varen in een ballon, om aan hun uren te komen voor het commerciéle brevet of om gewoon te genieten van het varen in een prachtig buitengebied waar de overnachtingen goedkoop zijn, het voedsel voortreffelijk en de wijn de beste van de wereld is. De winter en het najaar zijn de beste periodes om te varen want je hoeft dan niet vroeg op en staat er geen gewas op het land. De leerlingen en de piloten die hier komen kunnen een bezoek brengen aan de Bonanno branderfabriek en leren hoe het onderhoud moet worden gedaan en hoe de branders schoon te maken. Elke vorm van reparatie of assistentie is mogelijk indien men hier met een ballon aanwezig is. Het feit dat we hier veel kunnen varen is misschien wel de reden dat alle11 Italiaanse kampioenschappen gewonnen zijn door de Cuneo Aero Club, sterker nog, Bonanno won er 6 en ik 5.

Het micro klimaat dat we hier hebben stelt piloten in staat een bepaald circuit te varen en weer te landen op de plek waar men is gestart, daarbij gebruik makend van de verschillende windrichtingen op diverse hoogtes.  Nog even over onze ballonschool. De meeste vaarten hier in Mondovi zijn trainingen met buitenlandse leerlingen om een BBAC ballon licentie te halen. Een typische trainingssessie van een week is genoeg om 20 vaaruren te maken over het platteland en over de bergen. Normaal gesproken starten we in de ochtend op de Mondovi airstrip en in de middag op het vliegveld van Cuneo wat geopend is voor internationaal verkeer.

 

         

Een gemiddelde vaart duurt zo'n anderhalf uur met de mogelijkheid om diverse tussenlandingen te maken. De theorie doen we alleen als het weer te slecht is om te varen maar de meeste leerlingen hebben die papieren al op zak als ze hier komen. Het is mogelijk om een examinator vanuit Engeland over te laten komen als de leerlingen hun training hier willen afsluiten. Dit deden we vorige week nog voor leerlingen uit Dubai en uit Zimbabwe.

Andere leerlingen maken hier hun lesuren en gaan dan terug naar Engeland alwaar ze dan examen doen. De laatste jaren had ik mensen uit Noorwegen, Denemarken, Nederland, Belgie, Luxemburg en Oostenrijk. Ook komt men hier naar toe voor wedstrijdtrainingen en diverse recorden. De prijs voor elke vaart met instructeur bedraagt 240 euro in een 77 of 90 ballon. We hebben diverse ballonnen, van een skyhopper 34 tot een N-120 Warsteiner. Samen met Tom Sage van Cameron Balloons geef ik ook les in het varen met een luchtschip DP70. Overnachten is mogelijk is een paar hotels, éénpersoonskamer met ontbijt voor 60 euro per dag, en vanaf komende zomer openen Paolo Bonanno en zijn vrouw Nicole een Bed & Breakfast in een gerestaureerde oude windmolen in de buurt van de branderfabriek zodat men alles compleet heeft, overnachting, eten, startveld,

propaan en elke soort van technische assistentie voor de ballon en de brander. Er zijn twee vliegvelden om hier te komen met een autorit van anderhalf uur. Vliegveld Turijn aan de noordkant en Genoa aan de kust, beide met goedkope vluchten van Ryanair.   Giovanni Aimo 

           
 

5

De Parabounce PropBike

Verhaal en foto's: Steve Meadows

 

       

Elke dag maar weer moest Steve Meadows zich een weg banen door het drukke verkeer op de Golden Gate Bridge in San Francisco toen hij daar werkzaam was als architect in het design district. In de middag moest hij weer door die drukte om les over designs te gaan geven aan allerlei scholen in de omgeving en al die tijd dacht hij na over iets wat hem zou verlossen van deze verschrikkelijke drukte op de autowegen.

Stel je toch eens voor dat ik een grote helium ballon had met een proppeler erachter dan zou ik over al deze drukte heen kunnen vliegen, genieten van een prachtig uitzicht, op het dak van mijn kantoor landen en dan de lift naar beneden nemen, dacht Steve. De tijd verstreek en het beroep veranderde in makelaar en acteur en de thuisbasis werd Los Angeles. Hij bleek getalenteerd en kreeg een aantal goede rollen toebedeeld maar zijn droom om te vliegen bleef als een obsessie in zijn hoofd zitten. Zoals het gaat met het lot, las hij een artikel over avonturiers uit het begin van 1900 die met grote rubberen helium ballonnen waar ze netten overheen hadden gegooid grote sprongen konden maken. 50 meter hoog en honderden meters ver. Oke, dacht Steve, daar begin ik mee en dan maak ik later een aandrijving  op de ballon. Steve huurde een reclameballon bouwer in, liet een prototype bouwen en noemde dit "Parabounce". Hij riep wat vrienden bij elkaar en nodigde ook een bekende tv presenator uit voor de doop van deze nieuwe ballon en het duurde niet lang voordat hij grote bekendheid kreeg met zijn nieuwe ballon. Steve verscheen op CNN, FOX, CBS, MTV, artikels in Forbes Magazine, Sports Ilustrated, Popular Mechanics en er werden maar liefst 5 van zijn ballonnen gebruikt tijdens de sluitingsceremonie van de winter olympische spelen in 2002. Steve verkocht maar liefst 100 Parabounce ballonnen via zijn website aan operators over de hele wereld waarna hij besloot om de stichting 'One Giant Leap Foundation' op  te richten, een organisatie voor het inzamelen van geld voor goede doelen. In Los Angeles organiseerde hij het evenement 'One Giant Leap for Humanity' (een grote stap voor de menselijkheid).

Hier haalde hij met diverse van zijn ballonnen op één dag maar liefst 1 miljoen dollar op voor mensen met diabetes en borst en prostaatkanker. Maar toch, Steve zijn droom was nog niet waar gemaakt. Hij wilde vliegen over de boomtoppen in een milieu vriendelijk vaartuig. Toen er een verzoek binnen kwam van een groot amusementspark zette Steve zijn ideeén op papier en ontwierp de PropBike.

Volgens Steve kun je vanaf deze zomer het extravagante vaartuig door de lucht zien gaan boven Los Angeles waar mensen van allerlei leeftijden het plezier beleven om te fietsen in de lucht. Een bekend Amerikaans televisie station heeft hem gevraagd om de Grand Canyon over te steken met de PropBike maar Steve wil dit alleen doen als er een goed doel aan gekoppeld wordt. Wat ik zeker wil gaan doen is teruggaan naar de Golden Gate Bridge in San Francisco en vanuit de lucht kleine ping pong balletjes met smiles op het asfalt gooien, ten teken dat mijn droom is uitgekomen.


Meer informatie over de Parabounce ballonnen vind je op de website van Steve. Tevens kun je een video van 2 minuten gaan bekijken over de fiets in gebruik in een grote hal (10 MB).

Steve mailde mij dit postieve verhaal over fietsen door de lucht en ik hoor jullie al denken, "en de wind dan ????", tja volgens mij lukt dat ook niet als het een beetje waait. Tegen de wind in fietsen met een ballon van 6 meter diameter boven je hoofd lijkt mij heel moeilijk en dan hebben we het nog niet over het stijgen en dalen met deze helium ballon. Men wordt uitgeleveld en stijgt en daalt een beetje met de flaps achterop maar dat geeft je volgens mij weinig controle over je vaarhoogte. Desondanks lijkt het mij leuk om een keer te doen in een grote hal.

         
 

6

Nieuwe Nederlandse Ballonnen

 
        

Foto 1  A3 Ballon

Foto 2   Schroeder Balloons

Foto 3   Schroeder Balloons

         

Aan mij de grote eer om jullie een drietal nieuwe ballonnen voor te stellen. 

     

Foto 1 - Deze Cameron Z-350 is op Zaterdag 10 Mei gedoopt en heeft aansluitend haar eerste vaart gemaakt. De ballon is eigendom van A3 Ballon en werd zaterdag gevaren door piloot Peter Kelder. Kenteken is PH-ATN.

Foto 2 - XXXXXX Ballonvaarten & Luchtreclame uit Maastricht heeft weer een nieuwe luchtballon aangekocht. De ballon zal uitgevoerd worden in het zilver-metallic met daarop het logo van de Limburgse ondernemer Hans Stassar uit Brunssum, specialist in verkoop van tenten, rugzakken, bergschoenen, en andere hoogwaardige outdoor-equipement.  XXXXXXX vaart uitsluitend met Schroeder, dit keer met een inhoud van 6.000 m3 (een 210)  De ballon zal worden uitgerust met 2 draaiventielen, een para-quick en zal gevaren worden met 8 personen.  Naar verwachting kan de ballon begin juli officieel worden gedoopt.

Foto 3 - Hier zie je de PH-PBJ bij de testinflate bij Schroeder in Trier.  Het is een  G 34 / 24 (een 120'er dus), met reclame van Holwerda Koeriers te Joure en Holwerda Verhuizingen te Almere voor piloot Rik Kornet.

       

 

7

Ballonnen te koop bij Wilco Air

 

       

PH-OEK PH-RDA PH-POM
        

Monique Hoogeslag van Wilco Air heeft bovenstaande ballonnen te koop. De PH-OEK is een Cameron N-100 uit het jaar 1998. De PH-RDA is gemaakt in 1990 en dit is een Cameron Viva 77. Ten slotte de PH-POM waarvan het artwork inmiddels is verwijderd. Deze ballon is van het merk Thunder en Colt 90A en stamt uit 1991. Belangstellenden kunnen contact opnemen met Monique Hoogeslag via Email of even bellen met tel: 0541-293299

                              
 

8

Nieuwe Linkpagina Ballonvaren

 
        

Jeroen Bos (geen familie) heeft een nieuwe website opgezet met links naar allerlei ballonwebsites.

Een aantal van jullie staan hier al genoemd maar nog velen ontbreken op deze pagina.

Wil je hier ook genoemd worden met je ballonsite, ga dan even kijken en stuur een mailtje naar de webmaster.

        
 

9

Vaart over de Nazca Vlakte

Verhaal: Julian Nott, Foto's: Julian Nott en Peter Cuneo

 

                       

Ik heb al enkele jaren via email contact met de beroemde ballonvaarder  Julian Nott. Hij is houder van maar liefst 79 wereldrecords en 96 Britse ballonrecords. Zijn hoogterecord ligt op 55.000 voet. Records met Hetelucht, Gas, Combinaties en Drukcabines. Julian is een vooraanstaand lid van allerlei grote ballonclubs en de eerste ontvanger van de "Gold Medal of the Royal Aero Club". Je ziet hem hier in jongere jaren op de foto (De man linksboven) tijdens een bezoek aan de Queen. Hij stuurde mij een persoonlijk verhaal over één van zijn laatste bijzondere trips.

         


Het beroemde Nazca lijnenspel in Zuid-Peru is een fascinerend en onverklaarbaar mysterie en is nog steeds gesprekstof voor archeologen. Vanaf de grond is dit wonder amper te zien, maar als je echter een paar honderd voet omhoog zou gaan, zou je versteld staan van de tekeningen, enorme driehoeken en kaarsrechte lijnen over een totaal gebied van 200 vierkante mijl op de ‘Pampa de Nazca’, de vlakten van Nazca. Een aantal van de objecten zijn een paar honderd voet breed en duizenden voet lang en ze lijken op startbanen waardoor deskundigen de mening hebben dat dit wel eens landingsbanen kunnen zijn geweest voor buitenaardse wezens en ook gebouwd door deze schepsels. Een meer realistische kijk op de zaak had Jim Woodman 25 jaar geleden.

Om dit alles te bouwen moest men inderdaad van grotere hoogte naar beneden kijken en Jim bedacht dat men mogelijk gebruik heeft gemaakt van ballonnen. Om deze theorie te bevestigen maakte Jim Woodman samen met Julian Nott een kwart eeuw geleden de eerste vaart met een prehistorische (nagebouwde) ballon over het Nazca lijnenspel.

De foto’s van deze vaart vind je in bijna elk ballonvaartboek. De grote vraag is dus waarom deze kunstwerken zijn gebouwd. Wat is het nut als niemand ze kan zien. Zou Da Vinci de Mona Lisa hebben geschilderd als hij af en toe niet een stap naar achteren zou kunnen doen om zijn meesterwerk te bewonderen ?  De omliggende bergen kijken over het Nazca landschap maar geen enkele berg geeft goed zicht op het lijnenspel. Het design is alleen herkenbaar als je erboven in de lucht hangt. Julian Nott, een geleerde die aan Oxford had gestudeerd, een ontwikkeld wetenschapper, en een multi recordsetter in de ballonvaart besloot onlangs om na 25 jaar voor de tweede keer een vaart te maken over de Nazca vlakte op de traditionele manier zoals het mogelijk

duizend jaar geleden door de oorspronkelijke bewoners van dit gebied is gedaan met het materiaal wat men toen ter beschikking had. Een katoenen ballon verwarmd door brandende takken. Nott ontwierp de ballon gebaseerd op archeologische vondsten.

Stof uit musea en andere collecties bewezen dat de Nazca inwoners zeer goed in staat waren om goede stof te maken waarmee men eventueel ook gevaren zou kunnen hebben. Vele exemplaren spreken tot de verbeelding 1000 jaren nadat ze zijn gemaakt. Nott verteld; zoals je zult begrijpen is dit project zeer interessant voor ballonvaarders en ik kon rekenen op hulp van vele enthousiaste mensen. Peter Cuneo en Barbara Fricke kwamen naar Nazca en ik vond Peter bereid om met mij mee te varen. Nadat ik de ballon had ontworpen gaf ik de opdracht aan de firma ‘Best Aviation’ om dit luchtvaartuig te bouwen. Ik was al zeer lang gecharmeerd van de exellente kwaliteit die het bedrijf levert en eigenaar Bert Padelt en zijn vrouw Joanie leverden perfect werk. De keuze van de stof werd met zorg bekeken. Het moest dus iets zijn wat de Nazca zelf zouden kunnen hebben gemaakt. Dat was niet zo moeilijk want het volk was zijn tijd ver vooruit. Het moest wel sterk zijn en niet snel scheuren en tevens was het gewicht belangrijk. Toen ik mensen de foto van de ballon liet zien was de reactie over het algemeen dat het erg gevaarlijk was maar Bert en ik hebben een serie tests gedaan om er zeker van te zijn dat alles binnen de veilige kant van de norm zou vallen en dat ook de touwen goed aan de ballon vast zaten. Een zeer belangrijke factor van de stof was de poreusiteit.

Toen we 25 jaar geleden de eerste prehistorische ballon bouwden was ik bang dat we nooit de lucht in zouden kunnen gaan. Maar toen we bezig waren de ballon te inflaten met veel vuur en rook kwamen er zoveel roetdeeltjes vrij dat deze de porieén van de stof voldoende afdichten.  De gebroeders Montgolfier gooiden van alles in het vuur, van rottend vlees tot oude schoenen. Deskundigen bekritiseerden dit omdat alleen de hitte belangrijk zou zijn en niet de rook, maar nu is dus duidelijk waarom dit zo gebeurde.  

Belangrijk voor ons succes was dat de beroemde Dave Allen, een deskundige op het gebied van rook ballonnen, naar Peru kwam om onze ballon te voorzien van de juiste samenstelling van het rook om daarmee zo veel mogelijk de porieén van de ballon dicht te slibben. De vorm van de ballon is zo gekozen dat het van rechte stukken stof in elkaar kon worden gebouwd. Men zou het zittend op het zand zo in elkaar kunnen hebben gezet zonder patronen, meetlatten en snijtafels. We hadden dus een ballon en vuur nodig, maar daarnaast moest er natuurlijk een mand komen. We gebruikten daarvoor een klassiek rieten bootje genaamd “Salsa” en deze wordt door de bewonders al eeuwen gebouwd. De gondel wordt met de hand gemaakt op één van de drijvende eilanden op “Lake Titicaca”. De inwoners snijden het “Totora” riet dat als onkruid groeit af en bouwen er grote werkeilanden van waar ze dan wonen en werken. Er is op één van de eilanden zelfs een postkantoor. Om het project simpel te houden werd de mand alleen opgebouw van riet en twijndraad. Voor onze eigen veiligheid was het echter nodig om twee touwen, met een trekkracht van 8 ton, van voor naar achteren mee te laten vlechten in de gondel en dit model was dus ijzersterk. Er was veel crew nodig en ook hadden we de hulp nodig van de onervaren bewoners.

Er werden naast de ballon twee grote palen geplaatst en ook werd er een soort tunnel gemaakt waardoor de warme lucht naar de ballon werd geleid. Door de ballon op deze wijze te verwarmen kwamen er geen vlammen of vonken op de stof. Het vuur werd hoofdzakelijk gestookt met “Hurango” bosjes, een inheemse houtsoort welke van oudsher alleen in dit gebied te vinden is.

Door de constante hete lucht (met rook) die door het kanaal de ballon in ging kwam de ballon omhoog tussen de palen en werd de gondel eronder gemonteerd. Uiteindelijk was het grote moment aangebroken en werd de ballast overboord gegooid. Dit moest op deze manier omdat er geen vuur mee omhoog ging. Samen met Peter Cuneo ging ik de lucht in en plots was alle drukte voorbij en konden we even genieten van de rust. Dit was de beloning van een lange voorbereiding. De eerste soorgelijke vaart die we een kwart eeuw geleden maakten had als één van de hoofddoelen om aandacht te trekken voor de Nazca lijnen en de bescherming daarvan te waarborgen.We kregen toen ook de media van de hele wereld op ons dak. Het mooiste van deze laatste vaart vind ik dat het maar weer eens bewijst hoe simpel het is om te vliegen, technisch gezien. Vanaf het begin van de mensheid kon iedereen met een soort weefgetouw en wat vuur vliegen. Wat er aan mankeerde, behalve dan mogelijk hier in Nasca, was het voor handen zijnde materiaal gebruiken op een manier zoals men dat eigenlijk niet voor mogelijk zou hebben gehouden. Deze vaart is het voorbeeld voor iedereen van elke leeftijd. Kijk rond naar beschikbare materialen en probeer deze eens op een geheel andere manier te gebruiken.  Julian Nott


Een zeer veelzijdige man, deze Julian Nott. Vele beroemde tijdschriften hebben over hem bericht en er zijn meerdere  TV documentaires gemaakt over zijn records. Wil je meer lezen kijk dan even op zijn website Nott.Com.

Meer informatie over Nazca vind je op deze website.

          
 

10

Ballonfilmpjes op internet

 
         

Sinds ik de beschikking heb over ADSL, bekijk ik natuurlijk steeds meer filmpjes over ballonvaren op internet. Ik heb hier een aantal leuke filmpjes voor je op een rijtje gezet. Let op, minder geschikt voor een normaal telefoonmodem in verband met grotere bestanden.

 

 

 

Filmpje 1 - Een vaart met een hopper.

Filmpje 2 - Het inflaten van een gasballon.

Filmpje 3 - Gallup, New Mexico.

Filmpje 4 - De prachtige ballon "Julia's dream".

Filmpje 5 - Brian Boland zet een mand in elkaar.

Filmpje 6 - De Kubicek Kathedraal special shape

 

 

 

Links naar andere ballonfilmpjes zijn altijd welkom.

               
 

11

Ballonfoto's Bart van Oudenhove

 
       

70 foto's van de meeting in het Belgische Eeklo vind je op de site van Bart van Oudenhove, een professionele digitale fotograaf.

Als je de ballonfoto's hebt bekeken kun je zijn volledige archief doorbladeren en versteld gaan staan van al zijn andere werk. Werkelijk prachtige digitale opnames van over de hele wereld.

De site van Bart vind je hier.

          
 

12

Belgacom Kabelballon Brussel

Foto's: Djorry en Dirk Simoen

 
 

Djorry Simoen stuurde mij de folder van de onlangs in Brussel in gebruik genomen Belgacom kabelballon:

      

De Aëreofiel - want zo heet de kabelballon - is de grootste gasgevulde ballon ter wereld. Hij heeft een inhoud van 5.500m³ en wordt gevuld met Helium. De ronde gordel heeft een capaciteit tot 30 personen. De ballon is met de grond verbonden door een kabel die de toeristen/ballonvaarders op een hoogte van 150 m brengen . Nadat de ballonvaarders naar boven zijn geloods , krijgen zij een fantastisch panoramisch uitzicht over Brussel. Zij bevinden zich dan tussen de Gote markt met het stadhuis , de Baseliek van Koekelberg , het Atonium en de Europese wijk. Bij helder weer is het mogelijk tot 30 à 40 km ver te zien . Vanuit de ballon kan je stedenbouwkundige realiteit van Brussel beter worden begrepen : de woonwijken , de ultramoderne zakenwijk , de oude stad , de grote lanen , het impossante station , de talrijke groene ruimte , het kanaal , de haven en de omliggende industrie ... .

Algemene informatie adres: Gaucheretplein , op het einde van de Albert II-laan in 1030 Brussel (Naast het noordstation).

Openingsuren: Dagelijks - zomer : van 9 tot 19 uur - winter : van 10 tot 18 u. Verhuur : Aan ondernemingen of particulieren op aanvraag .

Duur van de vlucht : Ongeveer tien minuten. Prijs: 10 €,  8 € voor  studenten , senioren , personen met Handicap , groepen ( + 20 pers .) en  5 € voor 5 tot 12 jarigen,  gratis voor kinderen onder de 5 jaar .

VERPLICHT RESERVEREN VOOR GROEPEN  Opgelet toegang tot de Belgacom ballon is afhankelijk van de weers omstandigenden . Het is aangeraden even te bellen voordat u komt op het nummer 02 / 201 30 30

       
                      
 

13

Fly Guy - Fly Tube

Verhaal en Foto's: Promobile

 
        

Wie kent ze niet, de vrolijk dansende figuren of buizen. Tijdens Euro 2000 waren ze prominent aanwezig tijdens alle wedstrijden. In diverse uitvoeringen leverbaar, te voorzien van alle mogelijke vormen van artwork. Deze 9 meter hoge dansende en bewegende figuren zullen de aandacht trekken daar waar nodig. Al leverbaar voor 600 Euro. Info kun je vinden op de site van Promobile.

          
 

14

Elanden ???

Verhaal: Bennie Bos, Foto's: Bennie en Nienke Bos

 
        

Toen ik 1998 in Zweden bij het Europees kampioenschap ballonvaren aan het crewen was, heb ik er geen enkele kunnen ontdekken en nu staan mij plotseling drie grote Elanden aan te kijken op het moment dat we met de ballon het weiland in zakken. Wat hier aan vooraf ging . . . . . . . . Ik kom net terugrijden van een receptie, het is prachtig weer, de zon straalt zoals nooit tevoren en wind is er al helemaal niet. Die kleine man uit Harfsen had één van zijn ballonnen gepland in het centrum van Emmen en daar gingen we nog even kijken. Piloot Alex Jan Barends verwelkomde ons met een brede grijns en nodigde mij uit om die ene lege plek in de mand te bezetten. No Problemo. Samen bouwden we de ballon op en even later hingen we boven het voor mij zeer bekende gebied. De ballon lag namelijk 50 meter van het huis waar ik mijn hele jeugd gesleten had. Het ging heeeeel langzaam vooruit maar dat

vond ik absoluut niet erg want van de vele keren dat ik al heb meegevaren was dit pas de tweede keer dat ik over het centrum van mijn geboorteplaats kwam. De eerste keer was overigens niet te vergelijken met deze trip. We hadden toen een snelheid van maar liefst 40 km/h en veel tijd om alles goed te bekijken was er toen niet. Daar stond ik dan op mijn privé balkonnetje boven de bebouwing en Alex probeerde tot op een kilometer hoogte een snellere wind te vangen. Laag varen was geen optie want onder ons lag het Noorderdierenpark en daar moet je zeker niet dicht boven gaan hangen.

 Het ziekenhuis in Emmen

 De man die naast mij in het zespersoons mandje stond werkte op het gemeentehuis en samen bestudeerden we de enorme hoeveelheid gebouwen, bomen, wegen en auto's die onder mijn maat 46 tergend langzaam voorbij schoven.  Na een uur waren we eindelijk het centrum over en besloot Alex te landen. We naderden een aantal weilanden en op één daarvan stonden hele rare paarden. Plots schoot het mij door de kop dat hier de tijdelijke stalling van de nieuwste aanwinst van ons park was, namelijk de Elanden. Drie gigantische beesten keken verwonderd op en onze piloot kon goed inschatten dat deze prachtige viervoeters ontzettend koel bleven bij het aanschouwen van onze grote ballon. Na een zachte landing ben ik even naar de beesten toegelopen en kon eindelijk de schoonheid van deze bijzondere dieren van zeer dichtbij ervaren zoals ik het in Zweden had gemist.

        
 

15

 6e editie Texaco Elburg Ballooning

Door UNG evenementen, Foto: Bennie Bos

 
         

De 6e editie van Texaco Elburg Ballooning staat voor de deur. Zaterdag 17 Mei 2003. Het beloofd een waar spektakel te worden, maar liefst 30 heteluchtballonnen zullen opstijgen vanaf het terrein achter het gemeentehuis in Oostendorp. Een nieuwe locatie. Voorafgaand aan het opstijgen van de ballonnen zullen een aantal para's van Flevoparaclub landen op het terrein. De Flevoparaclub zal ook dit jaar weer met een informatiestand aanwezig zijn. Hebt u altijd al eens willen parachute springen, aarzel dan niet en informeer naar de mogelijkheden. Daarna zullen The Pipes and Drums of the Royal British Legion, gestoken in orginele Schotse kleding, een wervelende show verzorgen. Wilt u op de hoogte blijven van de laatste informatie, bezoekt u dan ook eens onze internetsite. Wij, als organisatie, zien uit naar 17 Mei en hopen uiteraard op gunstige weersomstandigheden. Mocht het weer op 17 Mei roet in het eten gooien, dan wordt Texaco Elburg Ballooning verplaatst naar 6 September aanstaande.

       
 

16

 Nieuw bij Kubicek

Foto's: Kubicek Tsjechié

 
        
BB30Z W-gas, s/n 233, Duitsland BB30Z FPW, s/n 240, Duitsland BB37 Marek, s/n 238, Duitsland
      
BB37 Mallorca, s/n 239, Zwitserland BB42Z Ball. cz, s/n 234, Tsjechié BB60 Refo, s/n 231, Zwitserland
        
 

17

Wereldrecord . . . 20 Para's uit ballon

Verhaal: Bennie Bos

 
       

Met ijskoude vingers mijn foto’s maken. Dat overkwam mij op 10 Mei op een hoogte van twee kilometer terwijl we op een afstand van 100 meter naast de enorme Cameron A 530 van Adrie Spierenburg hingen. Naast mijn linkeroor zoemde de camera van het NOS journaal en achter mij stond een journalist van de Telegraaf druk zijn verhaal te schrijven.

Ikzelf sta helemaal links met naast mij de

cameraman van het NOS Journaal

Foto: via A3 ballon

Over de radio klonk het aftellen van 10 naar 0 en bij elke tel groeide het kippevel op mijn armen, en dat lag deze keer niet aan de buitentemperatuur. Een ongeloofelijk spannend moment destemeer omdat ik het grote voorrecht mocht ervaren om dit spektakel van zo enorm dichtbij mee te maken. Het plaatje voor onze ogen was perfect, de zon scheen precies van de goede kant en ik stond exact aan de goede zijde van de mand van de eveneens enorme Cameron A 415 welke werd gevaren door piloot Jelke Haven. Enkele uren hiervoor liep mijn wekker af, het was 2 uur ‘s nachts en direct had ik het besef dat dit een bijzondere dag zou gaan worden. Het tijdschema voor die ochtend was strak. Om half 5 kwamen we aan op de inmiddels zeer drukke Belterweg in Harfsen bij de boerderij van A3 Ballon alwaar de para’s al gezellig bijeen zaten en de laatste details over de sprong doornamen. De avond daarvoor was men in de loods aan het droog oefenen geweest en een ieder was nu volledig op de hoogte van datgeen van hem of haar werd verwacht.

Speciaal voor deze sprong waren de lichtste personen van het Parateam Flevo geselecteerd en het aandeel in beeldschone dames was dan ook groot. Het doel was duidelijk; het binnenhalen van het wereldrecord parachute springen vanuit een luchtballon. In 1992 werd dit record gevestigd door een militair team van de Britse Royal Marines, die in Somerset met 10 parachutisten tegelijk uit één ballon sprongen.

          

Bob en Jean Louis "Birdman"

Foto: via A3 Ballon

Het viertal langzaam omhoog

Foto: Nienke Bos

Adembenemend

Foto: via A3 Ballon

       

Op 22 April 2000 werd dit record gebroken door een Nederlandse combinatie van 12 parachutisten van Paraclub Flevo en een grote ballon van A3 Ballon. Vorig jaar schreven de Engelsen dit record weer op hun naam door met 16 man tegelijk uit een ballon te springen. Dit verslag kun je nog nalezen in het Hot Air Magazine van Juni 2002 in het archief. Het record met 20 para’s tegelijk moest dus lukken en omdat een 530 enorm veel hefvermogen heeft gingen er 10 para’s extra mee aan boord zodat er nog een tweede record kon worden geschreven, in totaal 30 parachutisten uit één ballon. De atmosfeer die ochtend was perfect voor de recordpoging. Er was weinig wind en er was nog geen bewolking maar deze zou zich spoedig aandienen dus snelheid was wel geboden. Een ieder met een persuitnodiging diende zich in te schrijven bij de lieftallige Kim de Vries waarna men voorzien werd van

Een mysterieus landschap  Foto: Bennie Bos

instapkaart en perspas. Wakker blijven was voor niemand een probleem want sponsor Red Devil had de tafels rijkelijk voorzien van het favoriete powerdrankje. De ballonteams reden het startveld naast de boerderij op en men begon direct met het klaarleggen van de vier identieke ballonnen, het verschil zat alleen in de inhoud en dus ook in de grootte van de manden. Toen de ballonnen overeind stonden werd elke mand voorzien van drie zware touwen.

De eerste ballon ontkoppelt   Foto: Bennie Bos

Eén naar de recordballon en één naar elk van de naastliggende ballonnen. Zo onstond er een stevig netwerk en lagen alle ballonnen een klein beetje scheef tegen elkaar aan. Ondertussen werden er hier en daar diverse interviews afgenomen en zag je overal mensen met camera’s en microfoons rennen. De 20 para’s die het eerst zouden springen werden in groepjes van 5 verdeeld en van elke groep werd één persoon als leider benoemd. Het was de bedoeling dat elk groepje bij elkaar zou blijven in de lucht en ook bij elkaar in de buurt zou landen, dit ook vooral om de retrieve te vergemakkelijken. De leider was voorzien van een mobiele telefoon en kon daarmee de volgauto oproepen. De start van de vier ballonnen was er één van ongekende schoonheid.  Onder leiding van een launchmaster verhief de groep zich als één geheel van de grond en zweefde langzaam over de boerderij van de eigenaar.

Het zien van de andere manden zo dichtbij elkaar, met touwen aan elkaar gesnoerd, en op de achtergrond het met ochtenddauw benevelde landschap, gaf een ongelofelijke kick.  Ria vertelde mij later de reactie’s van de crews en bezoekers op het veld nadat de ballonnen waren opgestegen, eerst was er vooral stilte en openvallende monden, daarna klonken er kreten zoals: "Wauw, wat is dít gaaf, schítterend, dít is mooi, dít is écht mooi, dit is nog nooit vertoond" en zo ging dat maar door. We dobberden langzaam verder en stegen door naar grotere hoogte.

        

Foto: Bennie Bos

Als het verhaal nu zou stoppen zou ik al heel gelukkig zijn geweest en ik genoot van elk moment. Maar het verhaal stopte niet, het ging gewoon verder. Het moment kwam dat de eerste ballon moest worden losgekoppeld. Op commando na het aftellen werd de quick release van de drie touwen losgetrokken en met een schok kwamen we vrij en

Foto: Bennie Bos

zette de eerste ballon zich af van de groep. Ik had ook hier weer alle geluk want onze ballon zou als laatste los gaan en dus zo lang mogelijk samen blijven met de recordballon. Ballon twee werd nu ook ontkoppeld en ook dit was weer een ervaring die ik voor geen goud had willen missen. We stegen door en inmiddels werden de handjes wat kouder omdat we nu de 0 graden grens wel gepasseerd waren. Ook onze ballon moest nu los.

In opdracht van Jelke stond ik bij onze quick release om deze te ontkoppelen in het geval dat het aan de andere kant niet zou lukken. Ook dit ging echter perfect en met een grote zwieper zwaaide het dikke touw onder onze voeten. Ik haalde het binnen en legde het op de bodem van onze mand. De recordballon steeg door naar grotere hoogte en zette toen een snelle daling in. Het moment was aangebroken en de jonge journalist van het Jeugdjournaal naast mij deed nog even snel het laatste commentaar voor de uitzending van vanavond. Het is nu 06.37 uur en we zitten op dik 2 kilometer boven het Overijsselse Markelo. Alle 20 para’s stonden nu op de rand van de mand en ieder bij ons stond gespannen te wachten wat er nu zou komen. Via de radio werd er afgeteld en onder een luid gejuich sprongen binnen 1 seconde 20 jongens en meiden van de Paraclub Flevo. Chef-instructeur Bob Draijer en Jean Louis Becker waren in dit geval voorzien van speciale

 Drie, twee, één, GO    Foto: Bennie Bos

20 para's tegelijk uit één ballon   Foto: Bennie Bos

‘Birdman’ pakken waarmee ze oefenden voor een poging later dit jaar om zowel een wereldduurrecord als een wereldafstandsrecord per parachute te vestigen.  Jean Louis, die bij de sprong al onder de mand hing en dus in de voorhoede viel, maakte schitterende opnames met de helmkamera. Met verkleumde handen maakte iedereen aan boord heel snel zijn foto’s en even later zagen we alle para’s veilig landen.  De ballon ondertussen met aan boord nog de twee piloten Michael Kruseman en Alex Jan Barends en nog tien para’s, was als gevolg van het verlies van 20 personen als een speer weer omhoog geschoten en Michael vertelde me later dat hij dacht dat de vervorming van de ballon wel mee viel. Totdat hij ineens merkte dat het touw van de chute steeds langer werd, eerst een paar meter maar uiteindelijk wel een meter of 10. Door de hoge stijgsnelheid van 600 meter per minuut werd de ballon van bovenaf een stuk ingedrukt. Peter kelder, piloot op een

andere persballon omschreef de ballon aan mij als een paddestoel. Dit duurde enige tijd totdat het geheel op een hoogte van bijna 3 kilometer weer tot rust kwam. Even later maakten ook de resterende para’s hun sprong en stelden ook het record van 30 para’s uit een ballon veilig. We keutelden nog even lekker verder toen Jelke ineens zei “zo, we gaan landen”. Ik keek naar beneden en zag dat we recht boven de hoogspanning hingen.

            

Deze prachtige foto werd gemaakt door Gerrit van Dam,  het gezicht van de dame spreekt boekdelen

      

“toch niet hier hoop ik”, zei ik, “Nee Ben, we zoeken even een mooi veldje op”. Een prachtige staande landing in een enorm veld, zo’n grote bak staat ook ineens als een blok beton stil. Even verderop landde een andere persballon bijna midden op een boerencamping, “goedemorgen”. Da’s ook lekker wakker worden op de vroege ochtend.

Ik nam de taak van boerencontactpersoon op mij en sprak even met de boerin. "Oh, wij hebt ok al eens met die ballon met west" zei ze en even later konden we de boel afbreken en op de aanhanger slepen. De vriendin van Bob Draijer was één van de springers en zij kwam even naar de ballon toe en aan haar gezicht was goed de ontlading te lezen wat echter verbloemd werd door een uitdrukking van enorme blijdschap door de geslaagde sprong en het verbroken record. We reden in file terug naar de basis in Harfsen alwaar de tafeltjes buiten al voorzien waren van champagne en vele glazen. De piloten van de reusachtige recordballon hebben de ballon normaal aan de grond kunnen zetten ten Oosten van Enter. Zij waren de enige twee overgebleven passagiers in een 530 !!!!!  Toen uiteindelijk het team van de recordballon het terrein op reed met vuurspuwende branders was de feestvreugde compleet en werd vanuit de ontvangsruimte van A3 de muziek gestart waarbij zelfs het Wilhelmus de revu nog even passeerde. Alle para’s en piloten

Michael en Alex  Foto: Jarno Doornewaard

moesten natuurlijk bij de grote mand nog op een groepsfoto en dat werd afgesloten met grote spuitende flessen champagne. Binnen kon men inmiddels de foto’s van de start op het grote scherm bekijken en kon ik zien hoe het viertal ballonnen en vanaf de grond had uitgezien . . onvoorstelbaar indrukwekkend. Nóg een certificaat ?, ik kan binnenkort behangen, nee hoor, zonder gekheid. Elke ballonvaart is weer bijzonder, maar deze dag zal ik niet gauw vergeten.

           

Het voltallige record team   Foto: Bennie Bos

           

De media heeft die avond veel aandacht besteed aan het record en ook de kranten na het weekend schreven er allemaal over. De dagen na het record werd ik vaak aangesproken door mensen die me vroegen of ik die ballon met die para’s wel op tv had gezien. Op die momenten voelde ik me heel rijk en antwoorde dan trots terug met, “die beelden die jij hebt gezien op tv . . . . dat heb ik ‘live’ meegemaakt.    Bennie Bos

       
 

18

Tot slot

 
      

Het was een maand waarin ik weer enorm veel ballonplezier heb beleefd. Dankzij mijn sponsor heb ik nu ook de beschikking over een extra domeinnaam HOTAIR.NL , een zeer makkelijk te onthouden naam waarmee ik hoop dat het aantal fanatieke lezers van dit Hot Air Magazine nog veel mag groeien. Het volgende reisje naar het buitenland staat over drie weken gepland en daarover meer in de Hot Air van Juni. Als bonus staan de prachtige foto's van de gasballonwedstrijd in Dusseldorf nog op je te wachten op mijn website Ballooning Pictures.   Groeten, Bennie Bos