Uitgave 68 - Januari 2008 - Jaargang 6

    

1

Pattaya Int. Balloon Fiesta 2007


Tekst: Eric Martens, Foto's Eric Martens en Benoit Simeons

    

In de loop van oktober kregen we weet van de organisatie van deze meeting. Het was de eerste ballonmeeting in Pattaya en ze werd georganiseerd naar aanleiding van de 80e verjaardag van de Thaise koning Bhumibol Adulyadej. Een ballonmeeting in Thailand, dat leek ons wel wat. Benoit, de vroegere eigenaar

van de Maskot, en ikzelf kwamen overeen om samen deel te nemen en afwisselend te varen. Ergens in mijn achterhoofd verscheen echter een doemscenario zoals ik meemaakte tijdens de meeting op de Caraïben waardoor we toch enigszins achterdochtig bleven over dit gebeuren. Later zou blijken dat dit volledig onterecht zou zijn. De organisatie stond onder het waarnemend oog van Terapat Tunsuka met assistentie van de Sport Flying Association (Thailand) voor het algemene luchtvaartgedeelte, de Royal Thai Army voor de “groundforces”, Wout Bakker (NL) als vluchtdirecteur en Fons (B), een oude sabenien als coördinator met Wout voor het ballongedeelte. We werden ondergebracht in het “Learning Resort” van Thammasart University op een 20 km afstand van

Pattaya, en het Thaise leger zou instaan voor het technisch departement. Bij onze aankomst op de luchthaven van Bangkok werden we verwelkomd door Terapat en door Niwat Wongchinari, Secretaris van de Sport Flying Ass. Toen we na een rit van enkele uren aan het Learning Resort aankwamen was onze verbazing groot. Tegenover ons verblijf waren de genietroepen van het leger volop bezig om het opstijgterrein in gereedheid te brengen.

   

    

Bomen werden gerooid, heuvels genivelleerd, wegen aangelegd, ja zelfs een landingsbaan van zo’n 650x40 m werd gecreëerd. Hier werden de grote middelen ingezet ! Een verkenningsvliegtuig zou later ter beschikking staan om de omgeving te gaan verkennen aangezien hier nog nooit een ballon had gevaren. Unimogs van het

leger stonden als volgwagen klaar samen met het crewteam van militairen en tolk (studentes hotelmanagement aan de universiteit). Onze tolk heette Natti. Voor onze aankomst hadden alle militairen een uitgebreide training gekregen van Wout over hoe een ballon werkt en alles aangepakt moet worden als crew. Van het gastanken zouden we ons niets moeten aantrekken, dat zou tijdens de nacht door een bepaald team gebeuren. Oh ja, ik ben nog een kleinigheid vergeten, het opstijgterrein was voorzien van echte grasmatten! Wat wil een ballonvaarder nog meer! Enkele kenmerken van het Thaise volk zijn dat ze de Koning zeer hoog aanzien en ze het gezin in het algemeen erg belangrijk vinden, dat ze niet tegen een verheven stem kunnen en ze altijd heel vriendelijk, behulpzaam en lief zijn en

zo was ook ons team. Na de eerste ballondemonstratie met behoorlijk wat wind stegen de meeste ballonnen wel op met uitzondering van de verjaardagstaart van Frank en onze Maskot. Tijdens deze eerste prestatie bleek al snel dat de crew weldegelijk van aanpakken wist. Schitterend !!!  We legden onze crew (via Natty) 

uit dat ze het getroffen hadden met onze ballon want deze had geen mand, geen 4 flessen en dat de ballon slechts 80 kg woog. Toen ze Frank zijn verjaardagstaart opnieuw zagen inpakken en optillen om de enorme zak van zo’n 300 kg op de Unimog te krijgen, verschenen een smile op hun gezicht. Fons kwam mij opzoeken nadat we de Maskot weer ingepakt hadden en vertelde mij dat “ham” het Thais is voor “lul”. Dit was reden genoeg om het paneel van onze gemeente te verwijderen en te vervangen door “Amazing Thailand”. Na het avondmaal zakten we af naar het opstijgterrein waar live-optredens, kraampjes met van alles en nog wat te koop werd aangeboden, eten en natuurlijk ook bier. We zouden snel vaste klant worden aan dit bierkraampje. Als uitleg maakten we onszelf wijs dat water met

ijsblokjes drinken hier gevaarlijk kon zijn. Ze hadden er een soort tafeltap met een inhoud van zo’n 3 liter, heel handig en tijdens het verbroederen van de Engelse, Franse, Amerikaanse en Belgische teams vloeide het goudkleurige vocht vlot. Als afsluiter van de avond kwam een andere Thaise specialiteit te pas, de Kom Loi

papierballonnen. Met deze hete luchtballon wordt het boze dat in een mens aanwezig is verzameld en naar een plek gestuurd, waar het verder geen kwaad meer kan. De gewoonte vindt zijn oorsprong in het Budisme. Het oplaten ervan heeft wel iets sentimenteels. Aanvankelijk stond het crewteam weigerachtig tegen het nuttigen van alcohol (orders van hogerhand), maar een gesprekje met de legerleiding loste dit op en dus verbroederden we de volgende avond opnieuw, nu mét de crews. En opnieuw sloten we met de Kom Loi ballonnetjes de avond af. De volgende morgen bleken enkele chauffeurs moeilijker uit hun bed te kunnen dan gewoonlijk. Het was de eerste keer dat hete- luchtballonnen in deze omgeving vaarden en telkens verschenen er dan ook ’s avonds tegen launch-tijd

duizenden toeschouwers die ons wel zagen opstijgen maar er van overtuigd waren dat de ballonnen buiten gezichtsveld zouden neerstorten. In totaal maakten we met de Maskot 7 van de 9 vaarten. Tijdens één van de vaarten werd ons duidelijk hoe gedreven onze crew wel was. Benoit was geland op een polo-veld en na een rit door velden en bossen kwamen we voor een riviertje van enkele meters breed te staan.

     

   

We moesten dus een omweg maken om bij de ballon te komen. Eén crewlid vond deze omweg te veel en sprong warempel in het riviertje en zwom naar de overkant! Gedurende de hele fiesta heerste er een ontspannen en gemoedelijke sfeer. Een sfeer van vrienden onder elkaar met veel grappen en nog meer gelach

en met heel veel bier. Het was een zalige gedachte dat we hier ’s morgens rondliepen in een T-shirt bij 22 graden, wetende dat het thuis voortdurend regende en koud was. Het zou een hele aanpassing worden om van dit aangename leven naar de bittere realiteit terug te keren. Op het afscheidsfeest vroeg men ons om eventuele suggesties te noteren. Wat kon hier nog verbeterd worden, het was al gewoon schitterend georganiseerd. Dus noteerden we, om toch iets op te schrijven, te onderzoeken of de mogelijkheid bestond in de toekomst overdag enkele culturele uitstappen in te lassen. De “Pattaya Post” berichtte na de fiësta over 100.000 bezoekers en meer dan 20 ballonnen vanuit 10 landen. Buiten de meeting bezochten we uiteraard Pattaya city, een krokodillenfarm en natuurlijk enkele Thaise

massagesalons. We gebruikten hiervoor de lokale taxi’s. Dit waren lage pick-ups met een dak boven de laadruimte en met daarin 2 banken in de lengte.Tijdens ons bezoek aan de krokodillenfarm was het vreemd te moeten vaststellen welke risico’s toeristen nemen tijdens hun verlof. Je kon er na de voorstelling foto’s laten nemen op de rug van een levende … krokodil, van de tijger die je omarmde of van de bruine beer die je een hand gaf. Waanzin ! Vergaten deze mensen werkelijk dat dit levende dieren waren?

    

    

Na de ballonmeeting werd ons de mogelijkheid geboden om nog enkele dagen door te brengen in het noorden van het land, in Chiang Mai. Deze stad staat op nummer 2 van de meeste gepolluëerde steden ter wereld. Na onze vlucht bezochten we de Doi Suthep temple die boven op een berg staat en een panoramisch zicht over

de stad geeft. De volgende dag stond een waar avontuur op het programma. Na een bezoek aan een orchideeënfarm en een lokale markt stond een mountainbike rit, een olifantenrit, rafting en bezoeken aan een traditioneel bergdorp op het programma. Dit gebied lag ten noorden van Chiang Mai en grensde aan het oerwoud. Onze gedachten zakten al snel af naar de Viëtnam-filmen met hun ondoordringbare oerwouden. De laatste dag van ons verblijf in Chaing Mai stond nog een ochtendvaart gepland. Tijdens de ballonvaart legde Wout ons uit hoe het varen hier in Chiang Mai verliep en waar je steeds op moest letten, want dat de wind hier telkens na een uurtje wegviel en je dan best boven de rijstvelden kon hangen. Onze gelegenheidspilote had er echter geen oren naar en na een tijdje hingen

we… boven de bossen. Alles liep toch nog goed af. Na de ballonvaart greep ik de kans om ook eens een ULM-vlucht uit te voeren. Weer een ervaring rijker! Na de middag sloten we onze schitterende, maar zwaar beladen vakantie natuurlijk af met een Thai massage.

    

   

Bedankt Terapat, Wout (foto links), Fons en alle anderen voor deze schitterende organisatie, bedankt Benoit voor het aangename gezelschap en het aanleren van de wandelende take-off met de Maskot, bedankt Natty voor de plezante tijd samen en de wijze waarop we Thailand konden ontdekken.   Eric Martens

    

2

Ballons boven het Loo 2009


Tekst: De Stentor, Foto: Bennie Bos

    

In 2009 is er weer een ballongala bij Paleis Het Loo. De gemeente Apeldoorn geeft de organisatie dit jaar 30.000 euro subsidie om het festival weer terug te laten keren. Met 30.000 euro haalt Ballons boven Het Loo het meeste geld uit de gemeentelijke evenementenpot voor 2008. Het gala werd in totaal zes keer eerder georganiseerd. Daarna stegen de kosten en werd het lastig de begroting rond te krijgen. Ondanks beloftes van de organisatie dat het evenement in 2004 terug zou keren verdween het in 2003 van de agenda. Koninklijk Apeldoorn organiseert de editie in 2009 tijdens een feestweek ter herdenking van de geboorte van Prinses Juliana in 1909.   De Stentor
Deze foto maakte ik volgens mij einde jaren '90 op de meeting in Apeldoorn waar een aantal fraaie buitenlandse shapes aanwezig waren.   Bennie Bos

    

3

Ballonvaart boven het Elementeita meer


Tekst en Foto's: Armand Vervaeck

    

Steve, een lange zwarte helper van de Oostenrijkse ballonvaarder, komt ons bij het hotel ophalen rond 05.30 uur. Steve lijkt eerder op een astronaut dan op een normale sterveling. Hij draagt een koplamp, heeft een zware overjas aan en zijn broek zit bijna tot aan zijn knieën in zijn kousen. Later verduidelijkt Gunther,

de Oostenrijkse ballonvaarder en zaakvoerder, dat de zwarte medemens van Kenia het niet begrepen heeft op frisse ochtenden. Bij 5 graden lijkt het alsof zij in Antarctica zitten. We zijn ongeveer 45 minuten onderweg naar de startplaats van de ballonvaart. Steve rijdt erg voorzichtig en moet zich met zijn minibus een weg banen door diepe putten en groeven. De ballonvaart gebeurt op het privé eigendom (zo groot als de stad Antwerpen) van Lord Delemere, een naam met klank in de Keniaanse geschiedenis. Naam met of zonder klank, onze vriend zit nu in de gevangenis voor de moord op een zwarte inbreker/bezoeker. De versie die het haalt zal bepalen of hij al dan niet gestraft wordt. Ondertussen zit hij al 1 jaar in voorhechtenis achter de tralies. De hemel begint alle roodschakeringen te krijgen naarmate we ons doel naderen. Daar ligt de ballon al half gevuld met lucht op ons te wachten.

Een zestal personeelsleden is in de weer om de laatste voorbereidingen te treffen. Gunther, de Oostenrijkse piloot, begint met zijn administratie. Betalen moeten we nog niet, maar elke passagier moet eigenhandig een document ondertekenen dat Gunther zijn bedrijf niet verantwoordelijk is voor mogelijke letsels of de dood die

er op zou volgen. Een ongelooflijke opsteker om, als men al angst zou hebben, comfortabel aan de ballonvaart te beginnen. De volgende stap zijn de veiligheidsinstructies, een beetje te vergelijken met een vliegtuig, maar echte nooduitgangen heeft een ballon natuurlijk niet. Het belangrijkste item zijn de instructies voor de landing. Als dat alles achter de rug is, gaat Gunther naar zijn ballon en schiet enkele salvo's vuur in de ballon die zich geleidelijk aan begint op te richten. De bedienden houden met touwen de ballon vast zodat hij zeker niet voortijdig kan gaan vliegen. De rieten mand voor 9 passagiers komt horizontaal te liggen. Tijd om in te stappen. De één neemt wat soepeler dan de andere plaats in de mand. De brander gaat met een oorverdovend geluid en met een verschroeiende warmte luid te keer en de ballon begint geleidelijk aan licht te worden. We gaan verticaal omhoog en zien de bomen onder ons kleiner

en kleiner worden. Binnen de kortste keren hangen we 200 meter boven de grond. De ballon wil maar niet wegvliegen. Zo vroeg op de dag is het quasi windstil. Naarmate de ballon hoger gaat, komt er toch wat wind opzetten en drijft hij weg naar het westen. Jammer genoeg staat er te veel water in het meer door de hevige

regenval van de laatste weken en is het zoutgehalte te laag voor de flamingo's. Waar er op andere ogenblikken van het jaar honderdduizenden flamingo's in Lake Elementeita zijn, zien we er nu maar enkele honderden. Enkele kleine eilandjes in het meer zien wit van de witte pelikanen. Duizenden pelikanen komen naar deze eilanden om te paren. De ballon gaat op dezelfde plaats quasi continu op en neer. Na een tijdje begint hij dan toch een richting uit te vliegen. Naarmate hij lager daalt vrees ik een ogenblik dat de mand in de bomen zal terecht komen, maar net op het goede moment begint hij weer te stijgen. Vanaf nu wordt het een stuk boeiender en zien we onder ons gazellen, waterbokken, zebra's en grote buffelkudde's in formatie voorbijtrekken. De buffels krijgen het op een zeker ogenblik op hun heupen van ons vertoon en beginnen hard weg te lopen. De show wordt evenwel gestolen door de

giraffes. Een tiental giraffes kijken alert naar het monster boven hen en blijven zeer op hun hoede. Giraffes zijn bangerds avant la lettre. Gunther vertelde mij naderhand dat toen hij met de ballonvaarten begon, bijna al het wild hard wegliep. Tegenwoordig blijven ze erg lang rustig, zelfs met het hels geluid van de brander.

Een uurtje later ziet Gunther een goede plaats om te landen en zien we in de verte zijn bedienden met de kleine vrachtwagen en de minibus naderen. De mand zet zich superzacht op de grond en na enkele minuten wachten mogen we één voor één de ballon verlaten. Ik neem nog enkele foto's. Ik zie een vrij diepe put van waarschijnlijk een wrattenzwijn en waarschuw de anderen: “opgepast, er zijn hier diepe pu..... “. Verder ben ik niet gekomen en met veel capriolen val ik in een andere met planten dichtgegroeide put. Uiteraard met heel veel leedvermaak van de anderen, na hun eerste bezorgde blikken. De ballon wordt verder ingepakt door de medewerkers van Gunther en wij verdwijnen in de minibus richting ballonontbijt.  
    
    
Armand Vervaeck

    

4

Uitslag verloting en kalender 2008


Tekst: Bennie Bos

    

Het animo voor de verloting van het Ultra Magic prijzenpakket van de vorige maand overtrof al mijn verwachtingen, wat een reactie's. Alle namen gingen in de grote hoed en uiteindelijk heeft mijn lieftallige dochter Nienke daar een winnaar uit gehaald. Het Ultra Magic pakket gaat naar Leon Eggermont uit België.
Ik zal de mensen van Ultra Magic in Spanje vragen het pakket zo spoedig mogelijk naar hem op te sturen. Hieronder zie je de 12 foto's op de nieuwe ballonkalender van 2008. Heb je belangstelling voor deze kalender, stuur me dan even een emailtje. Ik heb voor 20 liefhebbers een exemplaar liggen en geef ze gratis weg. Je hoeft mij enkel de enveloppe en de portokosten te betalen. Stuur me even een mailtje voor de gegevens.   Bennie Bos

    
Author: Bennie Bos
Place: Chateau d'Oex (Switzerland)

Author: Caroline De Noble
Place: Parma (Italy)
Author: Jorge Tacoronte
Place: Maspalomas (Gran Canaria)
    
Author: Astrid Gerhardt
Place: Namibia
Author: Xavier Aguilera
Place: Cervera (Catalonia)
Author: Hidde Dijkstra
Place: Segovia (Spain)
    
Author: Raül Carbonell
Place: Isla de Tabarca (Spain)
Author: Catia Macieri
Place: Chambley (France)
Author: Albert Lopez
Place: Stratford -upon-Avon (UK)
    
Author: Susan Spencer
Place: Chatsworth House (UK)
Author: Bennie Bos
Place: Lorraine (France)
Author: Angel Aguirre
Place: Greenland
    

5

Coloriamo i Cieli 2008 Balloon Meeting


Tekst en Foto: Barry Bower

    

Beste ballonvaarders, met plezier nodigen we jullie weer uit voor een week fun-ballonvaren op het grote gras-vliegveld naast het Lago Trasimeno in Castiglione del Lago, Umbria, Italië van 26 april tot 4 mei. Gedurende het weekend van vrijdag 25 tot zondag 27 april stijgen vele honderden lichte vliegtuigen op voor de “Meeting di Primavera”.
Dit wordt gevolgd door het “Coloriamo i Cieli International Kite Festival” van woensdag 30 april tot zondag 4 mei. De bevolking van Castiglione del Lago nodigt de ballonvaarders uit en zij spelen een belangrijke rol in dit festival. Vele duizenden bezoekers zullen gedurende de week aanwezig zijn. Jullie worden voorzien van gas voor elke vaart, deelname aan 4 diners gedurende de week, kaarten van het gebied, pilot’s pack en wijn proeven. Wij kunnen jullie voorzien van informatie voor onderdak in lokale huizen tussen 25 en 35 euro per persoon per

nacht. Voor meer informatie kun je mij even mailen, ik zal je dan alle info toesturen.  Barry Bower 

    

6

Eerste luchtschip in Belgie


Tekst: Bennie Bos, fotocredits: Jean Pierre Lauwers

    

    

Wist je dat in 1909 het eerste luchtschip van België het luchtruim koos? Ik heb een paar prachtige foto's opgedoken uit de diepe archieven op internet. Het luchtschip kreeg de naam "Belgique 1" en was van het type semi-rigid. Het vaartuig werd gebouwd in de fabriek van Louis Godard en was klaar op 15 juni 1909.
Door weersomstandigheden kon de maiden flight pas plaatsvinden op 28 juni 1909 in de buurt van Brussel. Het luchtschip werd aangedreven door Pipe motoren, ook een Belgische constructie. Als er ooit nog eens een tijdmachine wordt uitgevonden, ik was er graag bij geweest.   Bennie Bos

    

    

7

Video EK met Henk Broeders


Tekst: Bennie Bos, Screendump: Airsports

    

Er is een nieuwe website met prachtige video's verschenen. De site Airsports.tv zit nog in de Alpha test fase maar werkt al wel grotendeels. Het meest interessante voor onze doelgroep zijn 2 prachtige gemonteerde videofilmpjes over het Europese Kampioenschap ballonvaren in Magdeburg van de afgelopen zomer. Let op, ik heb op de screendump hiernaast een pijltje geplaatst. Door op die knop te drukken verschijnen de knoppen over ballonvaren. Deel 1 heeft een prachtig gedeelte met onze eigen trots Henk Broeders waarbij de camera zelfs meegaat aan boord, een hoge uitzondering bij Henk. Deel 2 gaat op stap met Uwe Schneider. Erg mooie beelden, neem even de tijd om ze te bekijken.
    
Bennie Bos

    

8

Politie Rotterdam experimenteert met Zeppelin


Tekst: De Volkskrant, Foto: Michael Häfner

    

De politie van Rotterdam gaat vanaf komend voorjaar in de Rijnmond-regio Zeppelins inzetten, zowel bemande als onbemande. Het betreft een proef, die moet uitwijzen of de stille luchtschepen taken kunnen overnemen van de luidruchtige en ook qua uitstoot minder milieuvriendelijke politiehelikopters. De met camera's uitgeruste Zeppelins zullen onder meer worden ingezet bij evenementen waar veel toeschouwers op afkomen, zoals voetbalwedstrijden in de Kuip, de Red Bull Air-race, de Bavaria City Race en de Wereldhavendagen. Verder denkt de Rotterdamse politie Zeppelins in te zetten bij de beveiliging van de haven en bij de ‘stille’ opsporing van criminelen en hennepkwekerijen. Leverancier van de toestellen is Zeppelin Luftschifftechnik GmbH uit het Duitse Friedrichshafen.    De Volkskrant

    

9

America's Challenge 2007


Tekst en Foto's: Phillip Bryant

    

Een wedstrijdvaart met een gasballon is niet zo maar een vaart. Het begint al maanden eerder op het moment dat je beslist dat je deze vaart ook werkelijk wilt gaan maken. Niet wetende hoeveel energie me dit zou kosten antwoordde ik direct “waarom niet”. Phillip McNutt met wie ik de vaart zou maken was zoveel te

meer op de hoogte van alle ins en outs van een dergelijke vaart. Hij was net terug van de Gordon Bennett in België. Het eerste wat we moeten doen is het uitvoeren van de jaarlijkse inspectie van de ballon. De ballon en de mand werden gebouwd door Phillip en heeft een experimentele status. Alles werd op een warme zonnige middag visueel gecontroleerd op gebreken. We bliezen de ballon vol met gewone lucht en bekeken daarna ook de binnenkant door er in te kruipen. Alles om ons heen was geel, geel en nog meer geel. Als je dan weer buiten komt is dat een hele rare gewaarwording. Tijdens het eerste weekend van de ballonfiesta in Albuquerque bracht Phillip de complete set mee, klaar voor de vaart. Mijn bijdrage bestond uit het beschikbaar stellen van een volgwagen, eigenlijk mijn eigen wagen die ik normaal gebruik bij mijn heteluchtballon. We stonden klaar voor actie op de eerste zaterdag maar het weer had

andere ideeën. Een lagedrukgebied trok richting de stad waardoor niet enkel een paar heteluchtstarts uitvielen maar ook de America’s Challenge naar maandag werd uitgesteld. Deze verschuiving kwam mij eigenlijk wel goed uit want ik was er nog niet helemaal klaar voor. Ik moest nog wat dingen halen en liet wat

andere dingen achterwege. Ik twijfelde over van alles en had mijn zaken nog niet op een rijtje. Uiteraard moet je alles voor de start helemaal perfect voor elkaar hebben, maar ik zag er toen nog niet de ernst van in, nu wel. Maandagochtend sliepen we uit in plaats van ons bij de menigte te voegen op het Fiesta park bij de start van de heteluchtballonnen. We hadden alle rust nodig die we konden krijgen voor de klus die ging komen. Een gasballon voorbereiden voor een wedstrijdvaart moet je niet onderschatten. We zouden 6 uur de tijd hebben om klaar te staan voor de start. Tegen de middag arriveerden we op de ons toegewezen startlocatie. De volgorde van starten was bij loting bepaald tijdens de gasbriefing en Phillip was er niet rouwig om dat wij als één na laatste aan de beurt waren. Hij wilde de andere ballonnen volgen om te zien wat hun strategie was en om te kijken wat de wind deed tijdens de startperiode. Het is net als een vossenjacht, je wilt niet de eerste ballon zijn die van het veld vertrekt. Bij het inflaten was het erg druk. Het is zaak gefocused te blijven op je job en je niet te laten afleiden door de vele toeschouwers en vrienden om je heen die jouw tijd in beslag nemen door je succes te wensen. Deze mensen bedoelen het allemaal heel goed maar de timing is slecht, er zijn te veel details die je in de gaten moet houden en

alles moet correct gebeuren. Afleidingen kunnen kostbare gevolgen hebben, als voorbeeld, we huurden een satelliet telefoon voor de race welke ons in staat zou stellen om contact te houden met onze crew en de meteo adviseur. We lieten het ding echter in de auto liggen. Wat de reden daarvan geweest is weten we niet, we waren zo druk en hadden hem ook niet op onze checklist genoteerd. Dat was een duidelijke fout. Je kunt niet even besluiten om weer te landen want dat betekent diskwalificatie van de race.

  

   

Het verplaatsen van de ballon naar het startplatform en de eigenlijke start gingen verbazend snel. De conversatie tussen de piloot en de launch-officials was erg professioneel en zakelijk. Met ons beiderzijdse akkoord “Ready to fly” en na het afwegen door de launchmaster stegen we op, de nacht tegemoet. In stilte

genoten we van de overweldigende schoonheid van New Mexico’s sunset en de invallende donkerheid. Het was een maanloze nacht. Het was emotioneel en spiritueel. Een deel van de kick van het gasballonvaren is om aan boord te zijn van de vertrekkende ballon terwijl je de toeschouwers beneden met open mond ziet kijken en genieten van het spektakel. Er wordt altijd veel aandacht besteed aan de ceremonie en het is een eer daarvan deel te mogen uitmaken. Zo is het altijd al geweest, oude foto’s en tekeningen tonen gelijke beelden, elke keer weer als er een gasballon opstijgt. Phillip nam de eerste slaapperiode boven noordelijk New Mexico en toen hij weer wakker werd bevonden we ons, nog steeds in het donker, boven besneeuwde bergtoppen van zo’n 12.000 tot 14.000 voet. Even moest hij wennen aan de andere omgeving na een, in zijn ogen, kort slaapje. Ik had de eerste shift om de

ballon te varen en hield een comfortabele hoogte boven de toppen aan. De ballon presteerde perfect en er was weinig ballast nodig, afgezien van het zand om de afkoeling van de ballon te compenseren. Het was een prachtige stille nacht. Het enige geluid wat we hoorden kwam volgens mij van de raffinaderijen in Farmington

maar later bleek dat ik me daar toch in vergist had. Het was de wind die door de bomen op de bergtoppen blies. Dat geluid is absoluut uniek maar soms moeilijk te herkennen. We spraken weinig met de mensen van de luchtvaartdienst, er was ook weinig aan de hand boven de bergen, met uitzondering natuurlijk van een aantal ballonnen met transponders. We hingen allemaal op veilige afstand van elkaar en stuk voor stuk nam iedereen contact op met de luchtvaartdienst met het verzoek om de transponder uit te mogen schakelen om zo accu's te sparen. Alle verzoeken werden ingewilligd. We namen nog wel even contact op met onze volgploeg via de gewone luchtvaartradio, we waren immers onze satelliettelefoon vergeten. We stelden de crew gerust dat alles in orde was en gaven hun wat coördinaten door zodat ze ons gemakkelijk konden volgen via de valleien. De ochtend bracht een

nieuwe dag en een nieuwe uitdaging. De positie van de ballon gedurende de ochtend tot aan de middag was nog steeds boven de Rocky Mountain toppen. Toen we onze verdere route aan het uitstippelen waren, ontdekten we dat we erg dicht bij een verboden gebied in de buurt zouden komen van de Air Force Academy

alwaar jonge straaljager piloten worden getraind. Op een dergelijke plek ben je niet welkom met je gasballon. Als we onze route iets zouden bijstellen ging het richting een Military Operations Area (MOA) waarvan we ontdekten dat het deze dag niet in gebruik zou zijn. Met toestemming van de luchtvaartdienst en de Air Force zouden we daar wel door mogen varen. We probeerden een wind te vinden die ons meer zuidelijk zou brengen waardoor we niet in de verboden zone terecht zouden komen waarmee we gedwongen zouden moeten landen. Over dit probleem hoefden we onze hoofden echter niet lang meer te breken, we kwamen namelijk een veel serieuzer probleem tegen en moesten vechten om in de lucht te blijven. Toen we druk bezig waren ons vluchtplan bij te stellen kwamen we in een ongewenste situatie terecht, een situatie die in de bergen kan ontstaan. . . . . . Rotorwinden !!! Het

verraste ons volkomen. Toen we de laatste bergrug passeerden werden we plotseling afgeremd door een onvriendelijke stroming. We draaiden 3 volledige cirkels met de rotorwind mee en net toen we dachten dat de carrouselrit voorbij was, begon de ballon een sterke daling in te zetten naar de achterkant van de berg. We

hadden al onze concentratie nodig om uit deze situatie te komen. Een geluk, de vallei onder ons bestond grotendeels uit boerenland. Het was ons snel duidelijk dat we niet meer op onze oude koers terecht zouden komen. De antenne werd binnen gehaald, zandzakken gingen binnenboord en we maakten ons klaar voor de landing. We hadden geen tijd om na te denken hoe oneerlijk dit allemaal was, daarvoor hadden we het ineens veel te druk. Phillip begon aan de landingsroutine en alles leek voorspoedig te gaan, we kwamen weer een beetje op adem. De daling verliep zoals het moest lopen, althans dat dachten we. Toen we de grond naderden werden we door een windvlaag weer opgetild. Phillip trok de chute een stuk open om dit te corrigeren maar op dat moment drukte een andere windsheer ons weer naar beneden. We gooiden de sleepkabel overboord, welke is ontworpen om de landing af te

remmen. We gooiden teveel ballast overboord en schoten weer omhoog. Toen we weer een daling kregen zagen we als enige oplossing om het rippanel los te trekken. Ballonvaarders weten wat dat betekent. Het einde van de vaart, wat er ook gebeurt. We waren gelukkig niet meer zo hoog dat we hier ernstige

verwondingen aan over konden houden. De mand stuiterde niet eens en bleef gewoon liggen waar hij de grond raakte. De ballon liep leeg maar toch wilde de wind die al deze ellende veroorzaakt had ons nog een trap na geven. De ballon die nog half geinflate was kreeg nog een ruk waarna de mand ondersteboven rolde. Ik kan met geen mogelijkheid de adrenaline stoot en het gevoel van overwinning beschrijven, ondanks dat we honderden kilometers achter de winnaar lagen. Het ging niet meer om de race, we hadden het gevoel dat we de elementen van de wind hadden overwonnen. Wat waren we trots op onze ballon. Het was de eerste keer dat ik had gevaren met Phillip McNutt, maar ik had diep respect voor zijn conservatieve manier van handelen. Op het moment van onze landing was de crew amper 20 minuten van ons verwijderd. Ze konden ons niet zien, dus het eerste wat ik deed was het proberen

van mijn mobiele telefoon. Het werkte en ik gaf instructies door zodat ze de boerderij konden vinden. Wij verzamelden ondertussen al onze spullen die her en der verspreid lagen zodat we snel konden inpakken als de crew zou arriveren. De hond van de boer kwam ook even kijken en snuffelde wat aan de mand. Voor ik er erg

in hand tilde hij zijn achterpoot op en markeerde zijn territorium, inclusief mijn digitale camera. Het is een traditie bij gasballonvaarders dat ze op zoek gaan naar de dichtstbijzijnde stad, een motel boeken, een diner nemen en weer een beetje tot rust komen. We vonden een geweldig pizzarestaurant en dronken een paar pilsjes. De volgende ochtend sliepen we heerlijk uit en begonnen aan de relatief korte terugreis. Toen we aan kwamen had ik een gevoel van overwinning maar ook van teleurstelling. Ik wenste dat we het beter hadden gedaan en verder hadden gevaren maar de ervaring was van wereldklasse. Ik wil iedereen aanmoedigen om tenminste één keer in hun leven een gasballonvaart te maken.  
 
 
  
Phillip Bryant

    

10

2. Int. Arctic Hot Air Ballooning Adventure


Tekst en Foto: Easy Event GmbH

    

6 t/m 15 februari 2008. Start elke dag (als het weer het toelaat) ca. 11.00 uur vanaf de startplaats in het centrum van Levi in Lapland - Finland. Volgens ons het noordelijkste Hot Air Ballooning adventure wereldwijd. Een fantastische belevenis om bij temperaturen van -15 tot -35 graden ballon te varen. We verwachten 15 ballons uit heel Europa.
De kosten incl. verblijf in een comfortabele bungalow, buffet ontbijt en avondeten, afscheid party, speciale thermische kleding, transport in Levi, gas en nitro voor de vaarten, vervoer van de balloon van Mönchengladbach heen en terug. Euro 549,-- voor 10 dagen per persoon (bij 4 personen) plus vlucht vanaf Düsseldorf via Helsinki Euro 626,--. Met eigen vervoer van ballon en personen kost het programma Euro 369,-- per persoon (bij 4 personen). Vanaf de tweede gast die per vaart word meegenomen ontvangt de piloot Euro 50,-- onkostenvergoeding.

Nadere informaties bij Easy Event - +49 2166 930470 en op de website. We spreken ook Nederlands. Op de foto zie je de deelnemers van de vorige keer. Je zult er 4 Nederlandse piloten herkennen. klik hier om de foto te vergroten.  Easy Event GmbH

    

11

Old Balloon Inflation Day 2007


Tekst: Ronald van der Weide, Foto's: Bram van der Sluis

    

De eerste editie was een groot succes. Moest op 1 december de verluchtingsdag nog worden afgelast, op 15 december kon het gebeuren dan toch plaatsvinden!! Het idee voor deze dag ontstond toen Bram van der Sluis, fanatiek ballonspotter/verzamelaar, een oude ballon van de Old Balloon Collectors Benelux kreeg. Deze

ballon, de PH-GVM, was voor hem de aanleiding ook lid te worden van deze club van verzamelaars. Toen ik Bram eens sprak op de MSN werd het idee geboren om een keer een groot aantal oude ballons op 1 dag te verluchten. Zo gezegd, zo gedaan werd er een website gebouwd om de vorderingen van deze dag op te kunnen vermelden. Al gauw kwamen er aanmeldingen uit zowel Nederland als België. Een aantal leden van de OBCB melden zich aan, maar ook History of Ballooning uit België en een 2tal heren uit het Franstalige België waren met hun ballon vertegenwoordigd. Plannen om op 1 december te gaan verluchten liepen spaak doordat de weergoden ons niet gunstig gestemd waren. Op de site werd als reservedatum 15 december vermeld, en jawel hoor, deze dag werd door de meteo als een prima verluchtingsdag bestempeld. 15 december 2007, 06.15 uur ging bij mij de wekker af. Een kameraad, bij

wie ik ben blijven slapen zou met mij meegaan. De flessen propaan die de vorige dag al lekker warm gestald waren in de keuken werden ingeladen in de Transporter bus en al gauw werd de koers gezet naar Twello, waar we Bram met zijn PH-GVM zouden ophalen. Rond 9 uur waren we dan eindelijk aangekomen in Twello

waar de GVM met baasje al buiten stonden te wachten. Ballon ingeladen en koers gezet richting Apeldoorn waar op het Mheenpark de verluchtingsdag zou gaan plaatsvinden. Bij Bram thuis zagen we in de verte een ballon varen, en op de radio werd gehoord dat dit Jean Louis Becker moest zijn. Op het Mheenpark aangekomen waren de eerste deelnemers al aanwezig. Ook was er al beweging van ballons op te merken in de vorm van miniballons die over het Mheenpark zweefden. Na een korte tijd wachten was iedereen gearriveerd en kon de dag beginnen. Daar ik s’morgens de meteo nog gebeld had voor de laatste weerssituatie wat betreft de wind heb ik nog even een korte briefing gehouden voor de deelnemende teams. Daarna kon de dag dan echt beginnen. De mandjes werden klaargemaakt, vastgesnoerd aan de auto en de ballons aangekoppeld. Dan maakt de stilte plaats voor het

geluid van brullende ventilatoren, waardoor er beweging kwam in de ballons. Al gauw was het geluid van de branders te horen en weldra stond de eerste ballon overeind. Het was de PH-YEL die overeind kwam. Leuk voor Geert Plukker die aanwezig was met zijn mini Yelletje. Deze hing majestueus naast zijn grote broer. Ook

bij het team van Marc Sevrin was beweging. Zij zetten de OO-BSS overeind, een Cameron ballon die er nog schoon en netjes uit zag. Deze kleine ballon van het type O-42 is voor een hoogterecord gebruikt en vervolgens in de zak terecht gekomen zo werd duidelijk. Zelf was ik op dat moment bezig met prepareren van de PH-AVC, de TDK ballon. Deze ballon overgenomen van De Hot Leemans, is een nog zeer mooi ballonnetje. Nadat de chute geplakt was en de ballon voldoende vol was met koude lucht ontstak ik de branders en met een machtig gevoel zette ik de ballon overeind. Dit is elke keer nog kicken voor mij. Jacco Verhaaf en ouders waren ook aanwezig en zij waren al spoedig bezig met het prepareren van de PH-BEV. Prachtig gezicht om te zien hoe jong en toch ook al wel wat oudere mensen bezig waren met de ballons. Er hing een ontspannende sfeer op het veld. Gerrit Makkinga was

samen met een collega bezig om de Warsteiner inloop ballon gereed te maken. Een klein aantal toeschouwers uit Apeldoorn maakten van de gelegenheid gebruik om eens in de ballon te kijken. Ondertussen naderde de tijd van het middaguur en was het tijd om te gaan eten. Geheel onverwachts meldde de familie Verhaaf zich

bij de teams met de mededeling dat achter in hun aanhangwagen de soep stond te pruttelen. Dat was niet tegen dovemans oren gezegd want al spoedig was iedereen voorzien van een lekker kopje soep, hetgeen er wel in ging met de koude temperatuur op het veld. Na het eten werden nog diverse ballons verlucht, maar het hoogtepunt moest nog komen. Er ging een luchtwaardige ballon van het veld vertrekken, en iedereen maakte van die gelegenheid gebruik om dit te aanschouwen. Het was de PH-MNM met Bob Nieuwenhuizen die vertrok. Leuk om te zien was dat zijn passagiers verrast waren dat er zoveel activiteit op het veld was. Want ondertussen waren ook de modelballons weer opgelaten om een korte vaart van de achterkant naar de voorkant van het veld te varen. Bob was ondertussen ready for take off en vertrok in oostelijke richting om naar de thuisbasis te varen in Barneveld. Helaas werd dit niet

bereikt en is de landing ingezet in Voorthuizen. Nadat alle ballons verlucht waren werd nogmaals de meteo gebeld omdat de wind toch wel aangetrokken was en er nog een nightglow op het programma stond. Gunstig was het bericht niet want voor 5 ballons was de nightglow niet geschikt. Gezien de windsnelheid moesten er toch minimaal 6 mensen per mand zijn en helaas, deze waren er niet meer. Daarom werd besloten om de nightglow af te lasten. Al met al kunnen Bram en ondergetekende als organisatoren terug kijken op een gigantisch mooie dag, zeker voor herhaling vatbaar. Complimenten van de toeschouwers waren niet van de lucht en dit gaf ons een goede stimulans om volgend jaar weer te gaan organiseren.  Ronald van der Weide

    

12

Eerste bestuurbare ballon


Tekst: Nieuwsdossier

    

De van oorsprong Braziliaanse Alberto Santos-Dumont was de eerste persoon die een vlucht maakte met een bestuurbare luchtballon. Hij vloog een rondje om de Eiffeltoren in 30 minuten. Alberto Santos was een Braziliaan die na het zien van een luchtballon in 1888 zeer geïnteresseerd was geraakt in vliegen en luchtballonnen. Hij vloog zelf op 25-jarige leeftijd voor het eerst in een ballon. Voor zijn studie verhuisde Santos naar Parijs, waar hij begon met het bouwen van een luchtschip. Na enkele mislukte pogingen slaagde Alberto er op 19 oktober 1901 in met de ballon van 33 meter hoog, genaamd No. 6, een 30 minuten lange vlucht om de Eiffeltoren te maken.   Nieuwsdossier

    

13

Ballonnen en oorlog


Tekst: Sportplanet

    

Een eeuw geleden was de ballonvaart een sport, die weinig beoefenaars en veel kijkers trok. In Frankrijk werd begin twintigste eeuw een ballonwedstrijd tussen de Fransen en Duitsland op het laatste moment afgelast. Wat was hiervan de reden? Tip: het heeft niets te maken met eventueel slecht weer. Een sport als de

ballonvaart was in eerste instantie een bezigheid van pioniers, die niet zwaar hechtten aan het levend beëindigen van weer een dag. Excentriekelingen hielden van de strijd tegen de dagelijkse beperkingen en zochten met hun voertuigen de hemel op. In het begin vonden ze doorgaans een boom of de harde bodem, en kwamen uiteindelijk toch in de hemel. Er werd daarom veel gelachen door onder andere de politieke en militaire leiders, tot het moment aanbrak dat de ballonen wél in de lucht bleven. Toen wisten generaals niet hoe snel ze vrienden moesten worden met die mafketels, die hun kennis vast wel wilden delen met het leger. Want het mag duidelijk zijn dat beheersing van het luchtruim een beslissende stap was in de nog te voeren oorlog. Duitsland en Frankrijk verkeerden tot 1945 op voet van oorlog of voerden die gedachte uit. Keer op keer werden wapens of woorden geheven om te bepalen wie de

machtigste was in Europa en daarmee in de koloniën. Daarom werd in Frankrijk op het allerlaatst besloten een wedstrijd met ballonen te staken, omdat de vijand anders wel erg makkelijk kon zien hoe ver de technische kennis was gevorderd.   Sportplanet

    

14

Luchtballonsafari in Kenia


Tekst: Meridian Travel, Foto: sunsafaris.com

    

Het gevarieerde landschap van Kenia is het perfecte decor voor een onvergetelijke ballonvaart. Zwevend boven meren, bergen en savanne voel je je als een adelaar die statig zijn koninkrijk overziet. Veilig vanuit de lucht zoom je in op ontelbare flamengo’s, hordes gallopperende buffels, luierende leeuwen of zonnebadende krokodillen. Overal om je heen de eindeloze horizon. Kenia bezien vanuit een luchtballon geeft je het ultieme

gevoel van vrijheid. Waar je in Kenia ook deelneemt aan een ballonsafari, het schouwspel is steevast spectaculair. In de Great Rift Valley zweef je over een fascinerend vulkanisch landschap met geisers en slapende vulkanen. In de meren waden roze flamengo’s en witte pelikanen tussen honderden andere vogelsoorten. Nijlpaarden en krokodillen komen gapend in beweging. In de Masaai Mara overzie je het vlakke savennelandschap met zijn meanderende rivieren en de ronde Masai-dorpjen. Van juli tot en met september kun je hier getuige zijn van de grote trek van miljoenen gnoe’s die samen één kolossale kudde vormen. Of je krijgt de kans de tactiek van een jagende cheetah van bovenaf te bestuderen. Zebra’ s vertonen zich als zwart-witte stipjes in de verte en bij rivierbeddingen komen olifanten en impala’s samen om te drinken. Een ballonsafari start vroeg, zo rond zes uur in de

ochtend. Zo ben je er zeker van dat je het dierenrijk ziet ontwaken tijdens de beroemde Keniaanse zonsopgang. Zelf hoef je alleen maar te ontspannen, want deze reis is zorgvuldig voorbereid. Je wordt op tijd gewekt en naar de ballon gebracht waar uiterst professionele ballonvaarders en de meest geavanceerde apparatuur garant staan voor je veiligheid. In alle stilte zweef je over één van de meest pure plekken op aarde. Na de landing wordt direct een origineel bushontbijt klaargemaakt. Compleet met certificaatuitreiking, gebakken eieren en een welverdiend glas champagne. Met een luchtballonsafari in Kenia ervaar je het goede leven in opperste vrijheid.   Meridian Travel

    

15

Ballonvaarders vieren verjaardag Thaise koning


Tekst en Foto's: Peter van Harten

    

Wie had gedacht dat ik (na mijn carrière bij Martinair) nog eens in Thailand terecht zou komen? En dan nog wel met de ballon? Tja, Filip Audenaert had zich dat al bedacht in Portugal (waar we allebei te gast waren op het BP-ballonfiësta in november). Hij nodigde me uit om met hem mee te gaan naar het Pattaya International

Balloonfiësta, wat georganiseerd werd van 8 tot en met 11 december. Een enorm goed georganiseerd evenement. De vliegtickets werden netjes voor ons geboekt en ook de stoelen bij de nooduitgang waren geweldig. Zeker voor Bas Spierenburg, die met een lege stoel naast zich, zich bijna in zijn eigen bedje waande. Degene die niet lang sliep, liet zich de goede service van Thai Airways prima bevallen. Op 4 december ontmoetten we elkaar op het vliegveld in Frankfurt: Filip Audenaert, Evy Poppe, Bas Spierenburg en ondergetekende. Wij zouden daar het enige ‘Belgium-Dutch team’ gaan vormen, tussen nog meer Belgische, Duitse en Amerikaanse teams. Na de landing op Bangkok werden we keurig opgehaald en naar ons verblijf gebracht. Een learning-resort, waar we gedurende het evenement met alle teams logeerden. Het opstijgveld, dat tegenover ons ‘hotel’ lag, werd ter plekke nog even vlak gemaakt. Ook

werd er een start- en landingsbaan gecreëerd, zodat er ook vliegtuigen deel konden uitmaken van de luchtshow. En het ballonopstijgveld werd voorzien van graszoden, die het maar één dag vol zouden houden. Dit alles ter gelegenheid van de 80e verjaardag van de Thaise koning, de langst regerende vorst ter wereld.

  

  

En dat de koning geliefd is bij zijn volk blijkt wel uit de ontelbare afbeeldingen overal. Zelfs wij konden het niet laten om voor één dag onze ballonkleding aan te passen en dus liepen ook wij in mooie gele poloshirts met daarop de ‘verjaardag van de koning’. De avond voor de eerste ochtendvaart arriveerden de ballonnen

(te) laat en nadat we alles hadden uitgepakt en de gasflessen hadden klaargezet voor de vulploeg, konden we om twee uur even naar bed. Even maar, want om kwart voor vijf was de briefing al. Er werd nog in het donker een proefballonnetje opgelaten, zo’n papieren zak met daaronder een brandend goedje. Toegegeven, een prachtig gezicht! Op het startveld bleek er toch nog wel aardig wat wind te staan, dus besloten we maar niet met de Sinaasappel shape te gaan varen. Van Wout Bakker mochten we zijn ballon wel gebruiken. Daarmee hebben we de eerste vaart gemaakt. De middagvaart zorgde ervoor dat we de Thaise krant haalden en ‘bekenden’ hadden kunnen worden. Althans, als je van puzzelen houdt (omdat onze namen foutief gespeld waren), en als je doorhad dat we ineens geen Nederlanders en Belgen meer waren (maar een Duits team). Over de inhoud van het artikel hoef ik al

niets meer te zeggen… De volgende dag ging de ochtendvaart in zijn geheel niet door, vanwege nog iets meer wind. Maar die middag werd het prachtig weer. Op hoogte was de wind tegenovergesteld, zodat je bijna weer over het startveld heen kon varen. En ook de volgende vaarten gingen door.

   

    

In totaal hebben we daar acht vaarten kunnen maken. Het uitzicht vanuit de mand was geweldig. Op zoek naar tempels tussen palmbomen en rijstvelden, dan weer een nieuwe golfbaan naast een lokale varkensboerderij en aan de horizon steeds weer de skyline van Pattaya met daarachter de zee. De laatste

vaart had ik toch wel speciale gasten aan boord, of eigenlijk oud-collega’s, maar dan van Emirates. De stewardessen waren twee uur ervoor geland op Bangkok en gelijk doorgereden naar Pattaya om een ballonvaart te maken, samen met een verslaggever en een fotograaf. Ook hun nieuwe luchtballon van Emirates werd die avond gedoopt. En, omdat de dames zo’n leuke vaart hadden gehad, mochten wij natuurlijk niet ontbreken bij die champagne ceremonie. Wellicht kom je ons nog eens tegen in een Arabisch tijdschrift, want er werd ter plekke een hele fotosessie geregeld. Het evenement was enorm goed georganiseerd. We hebben een gezellige en leuke tijd gehad in Pattaya met weer een paar avontuurlijke ballonvaarten in ons logboek. Speciale dank aan Wout Bakker en natuurlijk aan de organisatie. Na het evenement hebben we jammer genoeg afscheid genomen van Bas (die had nog meer

vakantieplannen) en zijn Filip, Evy en ik doorgereisd naar Changmai, waar we nog vier dagen cultuur hebben opgesnoven, sportief hebben gedaan en ja… ook nog een ballonvaart hebben gemaakt. Al met al een enerverende, avontuurlijke en culturele reis met mooie ballonvaarten, sportieve momenten en natuurlijk gezellige avonden! Bas, Filip en Evy, jullie ook nog enorm bedankt! Het smaakte weer naar meer. Op naar de 81e verjaardag van Bhumibol !!!   Peter van Harten

    

    

16

Ballonvaart over Afrika


Tekst: Anthony Smith

    

Ik ging in de mand zitten. Er was net genoeg plaats voor, en het gaf ook een zekere mate van opluchting. Men zat er niet bijzonder behaaglijk in, want de vreemde verzameling voorwerpen die zich beneden daarin bevond, maakte haar niet bepaald geschikt om zich werkelijk te kunnen ontspannen, maar er zijn ogenblikken dat een mens eenvoudig moet gaan zitten, hoe hard en ruw de zitplaats ook moge zijn. Dit was een vide ogenblikken. Ik vouwde mijn knieën zo goed als ik kon en waar maar een plaatsje vrij leek te zijn, plantte ik mijn voeten en drukte mijn rug in het touw achter mij. De mand hield op met schommelen, en de hele wereld werd even stil als te voren. De kruin van mijn hoofd was gelijk met de rand van de mand, maar ik kon door het dikke tenen vlechtwerk anderhalve kilometer ver omlaag zien naar de aarde. Een groot gedeelte daarvan was water, want op dat ogenblik gingen wij over een

meer, maar er was ook land, dat zich oneindig ver uitstrekte, met klippen en vlakten, stuifzand en moerassen, golvende heuvels en wouden, die zich alle vermengden, alle in elkaar overgingen totdat ze zich oplosten in de nevel en vaagheid aan de rand van de aarde...  uit het boek "Ballonvaart over Afrika" van Anthony Smith

    

17

Ballondag 2008


Tekst en Foto: Fam. J. Doornewaard

    

Op 1 maart 2008 zal het weer zo ver zijn, de voorbereidingen voor de 8e Ballondag zijn in volle gang. In Dorpshuis "De Heerdt" te Oosterwolde (GLD) is het op die dag weer mogelijk om, na een lange winterperiode, elkaar te ontmoeten, ervaringen uit te wisselen, uw balloncollectie uit te breiden of één van de interessante

lezingen bij te wonen. Inmiddels hebben reeds een drietal ballonfabrikanten c.q. dealers laten weten hun merk te vertegenwoordigen: Kubicek Balloons (Niels Kon), Cameron Balloons (Wilco Air B.V.) en Lindstrand Balloons (Pieter Kooistra). Naar alle waarschijnlijkheid zal namens Kubicek Balloons wederom een afvaardiging van de fabriek de Ballondag bezoeken. Voor nadere informatie, en een totaal en actueel overzicht van de deelnemers aan de Ballondag, kunt u binnenkort terecht op de website. Evenals vorig jaar zullen er een aantal interessante en leerzame lezingen worden gehouden. Momenteel is het precieze programma hiervoor nog niet bekend, maar al wel is zeker dat Jacob Kuiper een lezing
(2 sessies) zal verzorgen. Naar aanleiding van de vele positieve reacties van vorig jaar hebben we besloten om wederom een koud- en warmbuffet te organiseren. De kosten hiervoor zijn nog niet bekend,

maar vermoedelijk zal dit bedrag rond de €20,- per persoon liggen, inclusief een aantal consumpties. Graag vernemen wij z.s.m., en uiterlijk 1 februari wie er interesse heeft in deelname aan het buffet. Uiteraard kan het buffet alleen doorgang vinden bij voldoende deelname. Voor geïnteresseerden bestaat de mogelijkheid om tegen een kleine vergoeding een tafel of standruimte te reserveren. Dit kan bij voorkeur via e-mail of eventueel telefonisch (+31 0525-621701).  Fam. J. Doornewaard

    

18

Het Helion Project


Tekst: Bennie Bos, Visual: Joseph Loury

    

Een bijzonder geinig project uit Frankrijk, een kruising tussen een gasballon en een hangglider. Het Helion Project van Joseph Loury. Een hangglider met een gasgevulde matras met daarin een tweetal propellers. De piloot kan hierdoor rechtstandig opstijgen, gewoon zijn rondjes door de lucht draaien maar hij heeft ook de mogelijkheid om in de lucht even stil te gaan hangen door het drijfvermogen van het helium. Ik denk dat een dergelijk apparaat wel toekomst heeft. Ik kan me hier een aantal mogelijkheden bij voorstellen. Luchtfotografie, reclame, bewaking, hulpdiensten maar ook gewoon voor de fun, veel fun. De informatie vind je op de website van het Helion Project.  
  
   
    
Bennie Bos

    

19

Ballonvaren in Egypte


Tekst: Peter van der Velde, Foto's: Travelinstyle en Egyptforall

    

Gezagvoerder Baha Oio Mohamed wacht me al om half vijf in de ochtend op in de lobby van het hotel in Luxor. In zijn complete vliegeniersoutfit met vier gouden banden op zijn schouders ziet hij er eerder uit als de captain van een Boeiing 747 dan als ballonvaarder. De ballon zal opstijgen vanaf de andere Nijloever en de

overige negen deelnemers staan al bij het pontje te wachten. Het blijken Engelsen en dat geeft een rustig gevoel, want volgens mij zijn die in geval van nood behoorlijk paniekbestendig. Na de oversteek rijden we in een minibusje naar het vertrekpunt waar de ballon al half gevuld op zijn zij ligt. Terwijl hij verder wordt gevuld met hete lucht en langzaam overeind komt, krijgen we veiligheidsinstructies van de gezagvoerder. De mand is onderverdeeld in zes vakken, één vak voor twee passagiers. Iedereen popelt om een riant plaatsje te veroveren. Mijn vak deel ik met een Engelse dame die, schat ik, in de buurt komt van de honderd kilo. Dat wordt krap varen. Nadat de ballon zich langzaam heeft losgemaakt van de grond, ontsteekt de piloot met enige regelmaat de brander om hoogte te winnen. Ongeveer een kwartier voor zonsopkomst en bij zeer helder weer is het zicht over de oneindige woestijn

en de bergen ongekend en overweldigend. Onder de eerste zonnestralen uit het oosten en bij een intense stilte zien we de Nijl zich glanzend door het landschap slingeren. In de verte zie ik de Vallei der Koningen en onder ons ontwaken de dorpjes, bij hanengekraai en gebalk van een enkele ezel. Een vroege boer zwaait naar ons. Terwijl we de vallei van de bovenkant bewonderen, wordt de bijna voelbare stilte doorbroken door het

geklik van vele camera's. Het Jules Verne-gevoel is weg, het lijkt wel een persconferentie. Na een uur moeten we, ter voorbereiding op de landing, helemaal in elkaar duiken, wat gezien de omvang van mijn Engelse dame niet meevalt, en ons vasthouden aan een dik touw. Tijdens de landing kantelt de mand en wordt nog een meter of dertig voortgesleept voor we eindelijk tot stilstand komen. Ik kruip onder mijn gezelschap uit en constateer dat ik het gered heb en mijn twee camera's ook. De grondploeg, die ons met een pick-uptruck heeft gevolgd, haalt een stereo-installatie te voorschijn en nodigt de dames uit voor een woestijndans. De overheersende stemming is alsof we een overlevingstocht hebben volbracht en de conclusie luidt: zweven over zo'n bijzonder gebied is een ervaring om nooit te vergeten.  
      
Peter van der Velde

    

20

Nieuwe Ballonnen


Foto's en visuals gemaakt door de desbetreffende fabrikant tenzij anders vermeld.

Note: het genoemde land is het land van registratie !!!

    

Ultra Magic N-355, Egypte

Ultra Magic H-77, Spanje

Ultra Magic N-300, Tanzania
   

Kubicek BB51Z, Oostenrijk

Kubicek BB30Z, Tsjechië

Kubicek BB30Z, Finland
    

Ultra Magic MV-77 Racer

Ultra Magic H-77, Spanje

Ultra Magic M-105, Engeland
    

Kubicek BB34Z, Tsjechië
-

Schroeder, België OO-BLV
Foto: Djorry Simoen

Kubicek BB26Z, Tsjechië
-
   

Cameron Z-350, Engeland

Ultra Magic M-105, Spanje

Ultra Magic M-105, Duitsland
   

Kubicek BB42Z, België OO-BYI

Kubicek BB26o, Frankrijk

Kubicek BB30Z, Tsjechië
    

Ultra Magic N-300, USA

Ultra Magic M-120, Engeland

Ultra Magic M-77, Spanje
   

Kubicek BB20GP, Hongarije

Kubicek BB20GP, Slowakije

Kubicek BB30Z, Hongarije
     

Ultra Magic M-77, Spanje

Ultra Magic MV-65 Racer, Spanje

Ultra Magic M-90, Engeland
     

Lindstrand 180A, Ike Visser, Nederland  PH-PND

Cameron Z-77, Dubai
    

Er zijn nog enkele nieuwe ballonnen onderweg:
Een nieuwe special shape van Cameron Balloons "Cup-110", volgens kenners moet dit hem zijn :-)
Voor Nederland: PH-LAP Schroeder voor Leon Kurstjens/Stichting "Houdt de ballon in de lucht"
En ook voor Nederland: PH-PAP Cameron N-133 voor Wilco Air.

    

21

Primagaz ballon met 1000 uur


Tekst en foto: Kubicek Balloons

    

Peter en Irene Flaggl waren onlangs hier in de Kubicek fabriek in Brno en vertelden ons dat hun Primagaz ballon, een type 210, over de 1000 uur grens was gevaren. De ballon maakt zijn meeste uren in het Oostenrijkse Styria en heeft de afgelopen 7 jaar hard gewerkt, inclusief veel lange Alpenvaarten. Dit is één van de eerste ballonnen uit onze fabriek waarvan we weten dat ze al meer dan 1000 uur varen. We weten dat er ook één in Turkije vaart. Irene verteld dat de ballon, gemaakt van Kubicek polyester stof, afgezien van de parachute en enkele kleine reparaties nog helemaal origineel is.
  
Kubicek Balloons

    

22

Exel Cup 2008


Tekst en Foto: Bennie Bos

    

Uiteraard, en gelukkig, vinden er ook in 2008 weer de nodige ballonwedstrijden plaats. De allereerste wedstrijd wordt gestreden in de plaats Exel op 5 en 6 januari. Mocht het weer dan ongunstig zijn wordt er uitgeweken naar 8 en 9 maart. De organisatie is zoals altijd in handen van Hellen van Veen en Jan Oudenampsen. De wedstrijd wordt geleid door Rutger Coucke. Hellen mailde me de deelnemerslijst door en dat belooft weer de nodige spannende momenten. Jan Oudenampsen, Henri van Heeckeren, Marti Woestenenk, Bert Stuiver, Huib Holsteyn, Maurice Wijnhoud, Pieter Kooistra, Johannes Kooistra, Peter Eerland, Steven Vlegels (foto), Luc Herdewijn en Leon Kurstjens. Last-minute info bij Hellen via email.
   
    
Bennie Bos

    

23

Met heteluchtballon over het kanaal


Tekst: Gino Ciers, Foto's: Gino Ciers en crew

    

Zondag 16-12-2007. Ballon: M160 “Start People” OO-BYJ. Pilot in command: Jürgen Dobbelaere, co-pilot: Gino Ciers, moedige passagier: Rein Boone. Op woensdag 12 december ontving ik een “subtiel” mailtje van de vriend van mijn oudste dochter, Jürgen van Montgolfier ballonvaarten. Er stond geen tekst in, alleen een

kopie van een NOA hysplit, met een perfecte koers van België naar Engeland. Nu had ik het er vroeger al eens met Jürgen over gehad dat ik dat nog wel eens zou willen doen, en ook voor hem was dat een droom. Doch gezien ik het vrij druk had op donderdag en vrijdag en het nu nog maar woensdag was stond ik er niet direct bij stil, ik was trouwens al van plan om op zaterdag te gaan “jumpen”, maar dan in het kader van de JOB (Jump Over Belgium) waarvoor ik ingeschreven was… (Er zijn trouwens die zaterdag enkele prachtjumps gemaakt). Op donderdag echter toch regelmatig opnieuw de hysplits bestudeert, het kriebelde, op vrijdagmorgen nogmaals hysplits bekeken + de laatste meteo gegevens en mailtje naar Jürgen, wat denk je, proberen we het? Mede in het kader van de gasballonopleiding die we samen volgen moeten we tenslotte onze grenzen verleggen en bovendien hebben we nu o.a. de beschikking over materiaal dat we toch nodig hebben bij onze gasballon D-OCOX. We beslissen dat dit de kans van

ons leven is, een zéér krachtig (QNH 1039mb) hogedrukgebied, stabiel weer, wind op hoogte uit goede richting en voldoende krachtig. De beste dag leek zondag te worden, omdat dan ook nog een goede zichtbaarheid voorspeld werd en de hysplits nog positiever waren over onze koers. Er worden checklists

gemaakt van wat we allemaal nodig hebben, alle meteo wordt nauwkeurig gevolgd (met dank ook aan Dany Mariën van meteo Belgocontrol), we proberen in te schatten hoeveel gas we nodig zullen hebben en beslissen zwemvesten te kopen + luchtvaart GPSmap 296 te huren (bedankt Pieter van GPSCenter). We beschikken inmiddels over een splinternieuwe transponder mode S waarop we 5 verschillende ballons kunnen selecteren, waaronder deze dus. Het blijkt later een onmisbaar instrument te zijn voor dit soort vaarten. Zonder transponder had ATC ons waarschijnlijk niet doorgelaten, ondanks het feit dat we de gehele vaart VFR voeren.De voorziene “jump” op zaterdag kunnen we inmiddels vergeten, we moeten nog alles klaarzetten, gasflessen overzetten, extra instrumenten inbouwen, enz. Bovendien hadden we eerder al afgesproken om op maandag en dinsdag te gaan “gasballonnen” in

Gladbeck bij Willy Eimers dus we hadden een strak tijdsschema daar ook de gasballon klaargemaakt moest worden. Bovendien moesten er 2 crewploegen geregeld worden, eentje om het materiaal af te zetten op het opstijgterrein en direct door te rijden naar de ferry in Calais, en eentje om ons te helpen opstijgen in

Poperinge, het plaatsje in België, vlakbij de Franse grens dat we gekozen hadden om te vertrekken. Van hieruit konden we normaal eerst naar Calais “sturen” en daarna door iets hoger te varen, recht naar Dover over te steken. Ook gaf dit ons de ruimte om de verschillende hoogtewinden te testen en eventueel nog te landen voor de kust in Frankrijk. Onze crew was natuurlijk super enthousiast, bedankt Engelandvaarders (met de boot), Peter, Christiaan, Linda, Barbara, en grondcrew Leon, Natalie, Emilie, Melanie en Hedwig... zonder jullie, geen vaart! Zaterdagavond stond alles klaar en was alles geregeld, nogmaals “gehysplit” en “it’s a go”, we zouden proberen om rond 09.00 uur (bij voldoende zicht) op te stijgen. Die zondagmorgen waren we al vroeg in de weer, meteo zag er schitterend uit en koersberekeningen ook, dus vluchtplan ingediend en FIC ingeseind. Even later vertrokken we met 2 jeeps

waarvan één met de aanhanger, een uurtje rijden, vanuit Hulste naar Poperinge. We kenden daar een geschikt opstijgterrein en de peilballonnetjes gingen de goede kant op, dus we maakten de ballon zorgvuldig klaar voor “onze Engelandvaart”. Het weer was werkelijk schitterend, aan de grond weinig wind, we konden

de ballon rustig rechtzetten en alles nog een keer checken, en in de hoogte krachtige wind. Ook het zicht was nog veel beter dan verwacht. Alleen was het berekoud en dus waren we zeer warm ingeduffeld. Om 09:14 uur local time stijgen we probleemloos op. Analoog aan onze gasballonvaarten houden we een logboek bij. Het eerste halfuurtje “proberen” we de wind door lager en hoger te gaan varen en dan beslissen we om door te gaan. We kunnen onze bootcrew nog via de radio bereiken en zeggen hun dat ze tickets voor de overzetboot mogen bestellen… als ze een retour ticket kopen en ze zeggen dat een deel van de passagiers nu met een ballon het kanaal zullen overvaren en straks met de boot terugkomen, gaan de bedienden toch eens buiten omhoog kijken… In de lucht gaat alles prima en volgens plan, heading tussen 287 en 290 en snelheden rond de 20 à 23 knopen. We verlaten

radiofrequentie Brussels info voor Lille en passeren om 09:40 uur reeds boven Wormhout (FR) op een hoogte van 5000 ft. We zitten nu ietsje teveel naar rechts en besluiten wat te dalen om wat bij te sturen richting Calais. We moeten nu Calais tower oproepen en krijgen te horen dat we 10NM SE van hun vliegveld zitten op

3600 ft, toch leuk speelgoedje die transponder mode S, en we zijn een stuk geruster nu we weten dat ze ons perfect kunnen volgen. Toch blijven ze vanuit Calais vragen: “confirm HOT AIR BALLOON ? En ook op welk vliegveld we opgestegen zijn en op welk vliegveld we willen landen…” We proberen uit te leggen dat we een free hot air balloon zijn maar ze blijven aandringen. Even blijft het stil maar dan herhalen ze hun vraag en zeggen we gemakshalve dat we opgestegen zijn near EBKT (Kortrijk) en intent to land near Lydd airport in U.K. Het is duidelijk dat ze niet zo veel dergelijk luchtverkeer krijgen… we horen ze bijna denken ‘gekken’. Ze vragen ons om op te roepen mid-channel dus we kunnen wederom aan het rekenen, want boven water zijn er niet zoveel waypoints… Voor we het weten zitten we vlakbij de Franse kust en zien de rook uit de talrijke schoorstenen lichtjes landinwaarts waaien… maar

onze drie (jaja, beter eentje teveel dan eentje te weinig hé) GPS toestellen geven nu een koers van 292 graden, we zijn ook opnieuw gestegen naar 5000ft om nog sneller te gaan en starten de overtocht om 10:48 uur met 26 kt en nog héél veel gas. Het is voor ons allen de eerste keer dat we met een ballon boven water

hangen en ik moet zeggen, het doet je toch wel iets. Nog meer respect voor de Gordon Bennett vaarders en de ballonpiloten die dit allemaal vroeger al gedaan hebben, zonder GPS en zonder hysplit, enz. Petje af! Om de ideale koers te blijven volgen stijgen we nog iets door tot 6000 ft en zien nu reeds de witte krijtrotsen van Dover in de verte. Diep onder ons varen tientallen boten, het lijkt wel een “bootsnelweg” en onze crew stuurt ons een SMS dat ze ons kunnen zien vanaf de ferry. Om 11.30 uur zijn we mid-channel en moeten we London info oproepen, wat we diverse malen proberen, maar blijkbaar verstaan ze ons daar niet. Eerste les: we hebben een krachtiger luchtvaartradio nodig! We proberen dan maar Lydd op te roepen en dat lukt. Na de nodige uitleg moeten we Manston radar oproepen en ook dat lukt, en ja hoor, ze hielden ons daar al in de gaten op de radar. Met al die “radiomoeilijkheden”

zijn we in geen tijd vlakbij de Engelse kust en om 11:44 uur beginnen we vlakbij de kust te dalen. Om 11:51 uur komen we aan land, pal boven de ferry aanlegplaats van Dover. Het is gelukt! Alles verliep perfect en volgens plan. Het landschap na de krijtrotsen is fel glooiend en groen met heel veel landingsplaatsen en dat

zal geen overbodige luxe zijn. Inmiddels hebben we de ballon klaargemaakt voor de landing, afscheid genomen van Manston radio, transponder antenne binnen gehaald en alles extra vastgemaakt. En dat zal nodig zijn, bij het indalen hebben we nog steeds een snelheid van 16-19 kt. Bij het zoeken naar een landingsplaats een eindje voorbij Dover zien we dat er bijna overal schapen in de weide staan. We gaan heel laag varen en krijgen les nummer 2: we zijn te licht geladen. Een 4500m3 met slechts 3 mensen en 3 bijna lege 90 liter gasflessen vaart licht, heel licht, we krijgen nog geen 45 graden op onze temperatuurmeter. Gelukkig staan er ook nog 5 volle 70 liter gasflessen in de mand en heeft de ballon een fast deflation systeem. De grondwind blijkt in stoten te variëren tussen 12-16 kt en er staan veel bomen, omheiningen, enz. Bovendien verraderlijk heuvelachtig landschap. Ook moeten we hier “links”

varen :-) Na een tijdje heel laag varen zien we plots een grote wei met daarin zowaar schapen, maar ook een H op een helikopterlandingsplaats. Dit is een “fly-lover” dus Jürgen besluit te landen. Natuurlijk staat er één boom in de weg, maar als we die voorbij zijn gaat de smart-vent helemaal open en na een serieuze

sleeplanding op een bevroren grasveld liggen we om 12:03 stil op Engelse bodem, nabij het dorpje Alkham. Joepie, het is gelukt! We zijn in de wolken, terwijl we al weer op de grond staan…! In de buurt is geen mens te vinden dus beginnen we de ballon op te vouwen en te ontmantelen. De coördinaten worden aan de crew doorgegeven, en die zijn zojuist in Dover aangekomen. Een uurtje later zijn ze bij ons en is het feest, met champagne en wat sterkers, tegen de bijtende kou. Tijdens het inpakken passeren enkele Engelse wandelaars en zelfs ruiters, maar die zeggen alleen “good morning”, en verder niets, ze komen zelfs niet eens dichtbij…raar … Voorzichtig rijden we aan de linkse kant van de weg terug naar Dover en veel eerder dan gepland nemen we de ferry terug naar Calais… Dobberend op het Noordzee kanaal in een grote ferryboot denken we terug aan ons avontuur en raken niet uitverteld. Het mooiste is

dat we foto’s hebben van in de lucht, van aan de kust en vanaf de ferryboot! Iedereen heeft kunnen meegenieten! En of we genoten hebben! In de vooravond zijn we al terug thuis, tot grote opluchting van veel thuisblijvers, zo blijkt. Het was goed dat we veel familieleden niet op de hoogte hadden gebracht.

     

   

Na contact met Willy Eimers blijkt er teveel wind te zullen zijn in het Duitse Gladbeck de dag erop voor een les-gasballonvaart en we besluiten dus later te vertrekken. Op maandagmiddag zijn we alweer op weg naar Gladbeck waar we overnachten in het clubhuis en op dinsdagmorgen starten we met Willy voor een spectaculaire gasballonvaart “op de invertie” van Gladbeck naar…België. Bedankt krachtig hogedrukgebied, we hebben ervan genoten!    Gino Ciers

   

    

24

Nieuwe Pins


Compilatie: Bennie Bos, visuals: Balloonpins.eu

    

    

25

Artic Balloon Expedition


Tekst en Foto's: Angel Aguirre

    

Groenland, een eiland met 5 maal de oppervlakte van Spanje en een totale bevolking van minder dan 60.000 inwoners, een 100% permafrost hoog plateau helemaal onbewoond. ”Thule” een mythisch en legendarisch woord, gebruikt door de Grieken voor het meest afgelegen gebied, waar amper leven mogelijk is, waar de

wereld eindigt... Thule is ook de naam van een 600 inwoners tellend dorp, in de buurt van 78 graden noorderbreedte, het zal onze basis tijdens onze expeditie zijn. Terwijl we wachten op de aankomst van een deel van onze ballon en de apparatuur leggen we contact met enkele lokale gidsen en maken we een tour met hen om vertrouwd te raken met de plaatselijk methode’s van vervoer. Ook bekijken we het gebied waar we van plan zijn om met de ballon te gaan varen. Enkele walvisbotten in de buurt van een jagers kamp, herinneren ons aan de reizen over de bevroren zee. Onder onze voeten bevind zich een meter dik ijs en meer dan 600 meter diepte van een Artic oceaan vol met leven. Rasmus en Arqiunguaq zullen tijdens deze reis onze collega’s zijn dus we zullen veel met elkaar op moeten trekken. We spreken niet dezelfde taal maar zullen van deze mensen wel veel leren van dit land.

Eindelijk, na een week in onwetendheid of ons materiaal komt of niet, zien we onze mand uit een vliegtuig komen. Niet meer dan twee uur na aankomst van het vliegtuig zijn we klaar om op te stijgen met onze ballon

voor de eerste testvaart over het ijs. De eerste vaart tijdens al onze expedities heeft altijd iets heel bijzonders... Net als onze vaarten over de Amazone en in de Sahara. Het dorp Thule staat bekend als basiskamp voor de grote expedities naar de Noordpool. Herinneringen van grote ontdekkingsreizigers zoals Rasmussen en Peary Scott zijn nog heel levendig onder de bewoners van Thule. Na drie dagen hebben we eindelijk de perfecte weersomstandigheden voor onze eerste lange solovaart. De schone en heldere lucht kan zeer verraderlijk zijn. In een half uur veranderd de situatie van een comfortabele -10 graden naar een wind met een snelheid van 50 km/uur en sneeuwstorm met -35 graden. Het is voor ons onmogelijk om het gevoel over te brengen, varen met een ballon over deze maagdelijk witte afgelegen locatie, zo zuiver, zo puur.... Het is een intieme ervaring. Deze vaart staat

symbool voor 20 jaar Kon-Tiki ballonvaarten. In het kamp nemen we deel aan sledehondenraces en viswedstrijden en we eindigen onze expeditie door met onze gidsen in een vliegtuig over spectaculaire ijsbergen te vliegen. De midzomernachtzon kleurt de horizon in alle mogelijke witte tinten. 
Een oneindig witte wereld.  Angel Aguirre

    

    

26

Tot Slot


Tekst: Bennie Bos, Poster: MAB

    

# Jawel, ik heb hem al kunnen bemachtigen, de poster voor de elfde editie van de allermooiste ballonfiesta in Europa,
de Lorraine Mondial Air Ballons 2009. Zet de datum alvast achterin je nieuwe agenda van 2008 zodat je het niet vergeet. Ballonteams van over de gehele wereld komen naar Frankrijk. Voor alle Belgische en Nederlandse ballonvaarders in 2009 een must. Er is nieuws over de Gordon Bennett 2008. Deze zal dit jaar plaats vinden in Albuquerque en zal waarschijnlijk samenvallen met de grote ballonfiesta. De Amerikaanse deelnemers zijn al bekend: Andy Cayton, Barbara Fricke en Louis Vitanza. Ook is er al iets te zeggen over de Gordon Bennett van 2009. De volgende landen hebben aangegeven dat ze graag host willen zijn voor deze beroemde gasballon wedstrijd. Duitsland, Luxemburg, Zwitserland, Engeland en Amerika. # Ik wens alle Alpenvaarders de komende weken veel plezier op hun expedities boven de besneeuwde bergtoppen. Verhalen en foto's zijn uiteraard weer welkom. # Kijk even op de ballonkalender van 2008, de knop vindt je bovenaan deze website. Er staan al weer een aantal ballonevenementen vermeld. Als je nog aanvullingen hebt, hoor ik ze uiteraard graag van je. # Tips, verhalen, opmerkingen, visual van je nieuwe ballon . . . wat je verder maar kunt bedenken, het is welkom via email. Ontdek de schrijver in jezelf. Als je denkt dat je iets leuks hebt voor het volgende magazine, mail me dan gewoon eens een keer, dan kijk ik er graag even naar. Ik heb liever dat je voor niks mailt, dan dat er een leuk verhaal onder

het stof komt te liggen. En dat mag ook gerust een verhaal uit je grijze ballonvaartverleden zijn. Je krijgt van mij altijd antwoord. Met deze gedachte wens ik alle lezers van het Hot Air Magazine een heel mooi ballonjaar in goede gezondheid met veel geluk, fun en verdraagzaamheid. Pas goed op jezelf. Bennie Bos info@hotair.nl